در بحبوحه درگیریهای شدید در بیرون از پارلمان یونان، نمایندگان این کشور سرانجام به دور تازهای از ریاضتهای اقتصادی رای دادند.در بحبوحه درگیریهای شدید در بیرون از پارلمان یونان، نمایندگان این کشور سرانجام به دور تازهای از ریاضتهای اقتصادی رای دادند. تصویب بسته ریاضتی ۱۸.۵ میلیارد یورویی پیششرطِ کمکهای اتحادیه اروپا و صندوق بینالمللی پول بود. پیش از رایگیری پارلمان یونان، خیابانهای آتن بار دیگر به میدان زد و خورد معترضان خشمگین و پلیس بدل شد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، چهارشنبه، ۱۷ آبان، نزدیک به ۷۰ هزار تن به خیابانها ریخته و شماری از آنها به شدت با پلیس درگیر شدند. پلیس یونان بار دیگر، با چندین لایه از نیروهای ضدشورش، تلاش داشت تا مانع از رسیدن یونانیان خشمگین به پارلمان شود. میان معترضان و پلیس کوکتل مولوتف و گاز اشکآور ردو بدل میشد و این درگیریها تا نیمه شب نیز ادامه داشت؛ ساعاتی که هنوز نمایندگان در ساختمان پارلمان بودند و درباره دوره تازه ریاضتهای اقتصادی بحث میکردند. به گفته یک منبع در پلیس یونان روز سهشنبه دست کم ۲۰ نفر دستگیر شدهاند. دو اتحادیه بزرگ کارگری در یونان، برای دومین روز پیاپی این کشور را به حال فلج درآوردهاند. بدون تصویب این بسته ریاضتی، این خطر وجود داشت که نیمه ماه جاری میلادی، دولت یونان پولی برای هزینه کردن نداشته باشد و دولت ائتلافی این کشور درهم بشکند. در این دور از ریاضتهای اقتصادی، کاهش هزینهها و از جمله کاهش چشمگیر حقوق بازنشستگی و دستمزدها در نظر گرفته شده است.
مخالفان مسلح حکومت سوریه روز چهارشنبه به منطقه علوی ها در دمشق حمله کردند. حمله به بخش ۸۶ در محله مزح در حالی است که شورشیان مسلح، اخیراً مناطق مسکونی حامیان بشار اسد را هدف قرار میدهند. خبرگزاری دولتی سوریه "سانا" گزارش داده که خمپاره ها یک مینی بوس حامل مسافر و یک خانه را به آتش کشید. در این دو حمله دست کم سه نفر کشته و ۱۲ تن مجروح شدند. دیدبان حقوق بشر سوریه که مقرش در لندن قرار دارد اعلام کرد که شمار کشته شدگان طی ۱۹ ماه گذشته به ۳۷ هزار تن رسیده که ۲۶ هزار تن از آنان غیرنظامی بوده اند.
هشت هفته پس از آغاز یکی از گستردهترین حرکتهای اعتراضی در زندانهای ترکیه، بولنت آرینچ، معاون نخست وزیر این کشور روز سهشنبه ۱۶ آبان پیشنهاد کرده است با تغییر قانون کردها بتوانند در دادگاههای آن کشور به زبان مادریشان از خود دفاع کنند.هشت هفته پس از آغاز یکی از گستردهترین حرکتهای اعتراضی در زندانهای ترکیه، بولنت آرینچ، معاون نخست وزیر این کشور روز سهشنبه ۱۶ آبان پیشنهاد کرده است با تغییر قانون کردها بتوانند در دادگاههای آن کشور به زبان مادریشان از خود دفاع کنند. به گزارش رویترز، این پیشنهاد آرینچ برای پایان دادن به اعتصاب غذای نزدیک به ۷۰۰ نفر از کردهای ترکیه است که ۵۷ روز پیش این حرکت اعتراضی خود را در زندانهای این کشور آغاز کردند. درخواست اعتصابکنندگان حق تحصیل به زبان کردی و پایان دادن به حبس انفرادی عبدالله اوجالان، رهبر زندانی حزب کارگران کردستان ترکیه، پ کا کا است. فعالان حقوق بشر ترکیه، نهادهای بین لمللی و نیز انجمن پزشکان ترکیه از وضعیت جسمی اعتصاب کنندگان اظهار نگرانی کرده و گفتهاند معترضین با خطر مرگ روبرو هستند. به گفته انجمن پزشکان ترکیه تعدادی از اعتصاب کنندگان که تاکنون فقط با خوردن آب و شکر زنده ماندهاند در روزهای آینده ممکن است جان خود را از دست بدهند. رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه تاکنون در مقابل خواستههای معترضان نرمشی نشان نداده بود و در سخنرانیهای قبلی خود این حرکت را نمایشی خوانده و معترضان را به همصدایی با پ کا کا متهم کرده است. اما شماری از تحلیلگران ترک میگویند سخنان معاون آقای اردوغان که بعد از جلسه هیات وزیران بیان شد حاکی از آن است که دولت تصمیم گرفته با اعتصاب کنندگان به نوعی مدارا کند. آقای آرینچ گفته است که در چند روز آینده دولت لایحه مربوط به حق استفاده از زبان مادری در دادگاههای ترکیه را به پارلمان میفرستد. او همزمان با طرح این پیشنهاد از اعتصابکنندگان خواست به حرکت اعتراضی خود پایان دهند و گفت پس از این آنها مسئول پیامدهای منفی چینن حرکتی خواهند بود. اما به نوشته روزنامههای ترکیه به نظر نمیرسد که معترضان با این پیشنهاد دولت موافقت کنند. حزب دموکراسی و صلح هم که از نمایندگان کرد ترکیه تشکیل شده با این پیشنهاد موافقت نکرده و گفته میشود احتمالا تعداد دیگری از کردهای فعال به اعتصابیون خواهند پیوست. روز سه شنبه هم حزب کارگران کردستان ترکیه، پ کا کا با انتشار بیانیهای اعلام کرد که به باور این حزب درصورتیکه دولت با درخواستهای معقول معترضان موافقت کند، اعتصاب غذا ممکن است پایان یابد. و در حالیکه اعتصاب غذای نزدیک به ۷۰۰ تن از زندانیان کرد همچنان ادامه دارد روز چهارشنبه روزنامههای ترکیه بار دیگر از ورود نیروهای ارتش ترکیه به خاک عراق برای نابود ساختن پایگاههای پ کا کا در مناطق کوهستانی شمال عراق خبر دادند.
پلیس یونان روز چهارشنبه بسوی تظاهرکنندگان مخالف ریاضت های اقتصادی گاز اشک آور شلیک کرد. در دومین روز تظاهرات بیش از ۷۰ هزار تن از معترضان در مرکز آتن تجمع کردند و عده ای بسوی پلیس بمب های آتش زا و سنگ پرتاب کردند. ماموران پلیس با شلیک گاز اشک آور و آب فشار قوی، تلاش داشتند تا معترضان را متفرق کنند. این در حالی است که اعضای پارلمان یونان برای تصویب مالیات های گسترده ای به مبلغ ۱۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو در حال رایزنی هستند. وام دهندگان اروپایی برای پرداخت وام بیشتربه یونان از آتن خواسته اند مالیات های بیشتری را اعمال کنند.
زمین لرزه ای به قدرت هفت و چهاردهم درجه ریشتر گواتمالا در آمریکای مرکزی را تکان داد. در نخستین ساعت اعلام شد که دست کم هشت نفر در این زلزله جان باخته اند. برپایه گزارش ها، کانون زلزله که در نزدکی مرز این کشور با مکزیک قرار دارد، ساختمان ها را در مکزیکو و سن سالوادر به لرزه درآورد. مرکز هشدار سونامی در اقیانوس آرام از احتمال بروز سونامی در نزدیکی کانون آن خبر داده است. این منطقه که بر روی گسل های زلزله قرار دارد بارها به لرزه درآمده است. در سال ۱۹۷۶ میلادی (۳۶ سال پیش) زمین لرزه ای به شدت هفت و پنج دهم درجه ریشتر به مرگ بیش از ۲۰ هزارتن از مردم گواتمالا منجر شد.
صادق لاريجانی، ریيس قوه قضاييه و علی لاريجانی، ریيس مجلس شورای اسلامی روز چهارشنبه، با انتقاد از سياستهای باراک اوباما، دولت آمريکا را به فشار و «مسئلهسازی» علیه ایران متهم کردند. به گزارش خبرگزاری ایسنا در همين حال محمدجواد لاريجانی دبیرستاد حقوق بشر قوه قضاييه ايران نیز گفته است که در صورت لزوم با آمريکا و «حتی در قعر جهنم هم مذاکره میکنیم». مواضع برادران لاريجانی نخستین واکنش مقام های جمهوری اسلامی، پس از انتخاب مجدد باراک اوباما به ریاست جمهوری آمریکاست. آمریکا و ديگر کشورهای غربی، ايران را متهم به تلاش برای دستيابی به سلاح هستهای میکنند. این تحریمها در دوران اول ریاست جمهوری باراک اوباما تشدید شده است. مقامهای تهران میگویند که هدفشان از ادامه برنامه هسته ای تولید انرژی است.
آيا می شود تصور کرد احمدی نژاد پرچم منازعات را پايين بکشد و چنانچه خود گفته «نامهربانی ها را صبورانه تحمل کند»؟ مگر او نبود که اعتقاد داشت بهترين دفاع حمله است؟ پس چنين شکيبايی و صبری بر نامهربانی ها در سوال مجلس از او چه معنا خواهد داشت؟مجلس طرح سوال از احمدی نژاد را به جريان انداخته است. اين در حالی است که در پی بگومگوی تند احمدی نژاد و صادق لاريجانی، اين موضوع با دخالت رهبر جمهوری اسلامی (۱۰ آبان ۹۱) فروکش کرد. آیت الله علی خامنه ای برای جلوگيری از تکرار اين حادثه، مسبب نزاع بعدی را «خائن» دانست. (علی خامنه ای: از امروز تا روز انتخابات، هر کسی احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به کار بگيرد، قطعاً به کشور خيانت کرده- ۱۰ آبان ۹۱) سحنان رهبر جمهوری اسلامی اگرچه نزاعی از نزاع ها را فروکش کرد اما منازعات درون حاکميت را از بين نبرده است. تنها در فاصله چهار روز ازسخنان اخير رهبر، مجلس شورای اسلامی طرح سوال از احمدی نژاد را به اجرا گذاشته است. مديريت کشور چنان آشفته است که به هر حال يکی را بايد قربانی کرد. آن چه مهم است اينکه از فحوای سخن خامنه ای دانسته می شود که او خود نيز واقف است اين «دعوت به سکوت»، صرفاً فروخوابندن اختلافات است نه حل و فصل نهايی آن ها تا طی يک آتش بس هشت ماهه ميان طرفين دعوا، انتخابات آتی رياست جمهوری با آرامش و شکوه برگزار شود. چنين نهيب بلندی (اتهام خيانتکاری) زمانی از زبان علی خامنه ای برخاسته می شود که کليه ساز و کارهای حل و فصل اختلافات قوا (از جمله کميته عالی حل اختلافات به رياست محمود هاشمی شاهرودی، رییس سابق قوه قضاییه) از کار افتاده اند. حال با فرض باقی ماندن علل اختلافات، آيا می شود تصور کرد احمدی نژاد پرچم منازعات را پايين بکشد و چنانچه خود گفته «نامهربانی ها را صبورانه تحمل کند»؟ مگر او نبود که اعتقاد داشت بهترين دفاع حمله است؟ پس چنين شکيبايی و صبری بر نامهربانی ها در سوال مجلس از او چه معنا خواهد داشت؟ مدعای اين مقاله اين است که با انباشت مشکلات کشور، هر مقدار فشار بر احمدی نژاد بيشتر شود او با مظلوم نمايی در نزد افکار عمومی ناکارآمدی دولت خود را ناشی از کارشکنی سرسپردگان رهبر(مجلس، قوه قضائيه، سپاه، شورای نگهبان و دیگر دستگاه ها) خواهد دانست و در نتيجه مسئوليت انباشت مشکلات نظام را بر دوش رهبر خواهد افکند؛ يعنی جا خالی دادن به موقع. کارکردهای دوگانه احمدی نژاد برای رهبر از روز های آغازين انقلاب اسلامی، علی خامنه ای پله به پله مناصب قدرت را پيموده است. بر او که سه دهه مديريت را تجربه کرده، از همان روز های آغازين پوشيده نبود که احمدی نژاد توان مديريت چنين مسئوليتی را ندارد. کافی است به نامه های نخستين نوری زاد خطاب به خامنه ای مراجعه کرد که احمدی نژاد را انسانی «نامتعادل از نظر روانی» توصيف می کرد. اما به شرحی که در مقاله «گروگانگيری در برابر گروگانگيری: آرايش جديد در درون حاکميت»گفته شد، خامنه ای وامدار احمدی نژاد بود تا جاده صاف کن او برای خلاصی از هاشمی (کارگزاران) و خاتمی (اصلاح طلبان) باشد. کارکرد احمدی نژاد برای خامنه ای عبارت بود از: جاده صاف کنی و سپر بلا بودن. چنين خدمتی، حمايت رهبر از احمدی نژاد را نياز داشت تا چرخ لنگان مديريت کشور در دستان ناتوان احمدی نژاد به چرخد. با اين توصيف گناه احمدی نژاد چيست وقتی رهبر به رغم همه آگاهی از ضعف او، هم چنان می خواست تا احمدی نژاد را در قدرت ابقا کند. چنين است که مسئوليت تمامی ويرانی نه صرفا متوجه احمدی نژاد که از آن بالاتر متوجه خامنه ای است. انباشت نابهنجاری های مديريتی ضعف مديريتی احمدی نژاد و فساد تيم او با توجه به حاشيه امنی که حمايت رهبر برايشان فراهم ساخته بود، انباشتی از مشکلات را با «تصاعد هندسی» در کشور دامن زده است. اين حقيقت عريان که کشور با انباشی از مشکلات رنگارنگ درگير است حتی بر مقامات کشور و مراجع دولتی و شخص رهبر پوشيده نمانده است. تنها هنر نظام جمهوری اسلامی اين است که هر يک از اين مشکلات را «فتنه» بخواند (فتنه اقتصادی، فتنه بازار ارز، فتنه جريان انحرافی، فتنه سبز و دیگر موارد.) چنين انباشی از نابهنجاری های کلان مديريتی و مشکلات گوناگون در شرايطی است که نظام نيازمند نمايش شکوهمند اقتدار و مشارکت گسترده در انتخابات رياست جمهوری ۹۲ است. بی دليل نيست که خامنه ای خواستار حفظ آرامش فضای جامعه تا زمان برگزاری انتخابات شده و تمرد از آن را برابر با «خيانت» ارزيابی کرده است. آيا اگر در اثر التهاب های موجود، مشارکت مردم ( که سرخورده از وضع اجتماعی- اقتصادی هستند) با کاهش مواجه شود جز اين است که جمهوری اسلامی خود را دربرابر سيل ويرانگر تهديدات داخلی و خارجی خواهد ديد؟ شيشه عمر نظام در دست احمدی نژاد اگرچه شايد آستانه تحمل خامنه ای و ذوب شدگان در ولايت از خرابکاری های احمدی نژاد سرريز شده باشد، اما انتخابات آتی رياست جمهوری در فصل خزان نيروهای متخصص و متعهد نظام (اصلاح طلبانو کارگزاران) چگونه انتخابات باشکوهی خواهد بود وقتی ديگر طيف حاکميت (اصولگرايان) چندين پاره شده اند؟ ناگزير رهبر نظام برای سامان دادن به پراکندگی تنها طيف طرفدار خود (اصولگرايان) که زخم ها از احمدی نژاد خورده اند، سرانجام در مساله معاون اولی مشايی، عزل مصلحی و دعوای اخير قوای مجريه و قضائيه (که احمدی نژاد با افشای نامه محرمانه صادق لاريجانی آن را علنی کرد) عملاً خود را در برابر جاده صاف کن خود (احمدی نژاد) قرار داد. حال مجلس نيز در يک اقدام جديد مبادرت به سوال از رييس دولت کرده است. در چنين شرايطی که برگزاری انتخابات (شيشه عمر نظام) در دست دولت است، آيا بايد گمان داشت که احمدی نژاد با نهيب رهبری (خيانتکار داستن کسی که آرامش را برهم زند) حاضر به سکوت است؟ آيا او پرچم منازعات را پايين کشيده است؟ اگر احمدی نژاد را گوش شنوايی از رهبر بود نمی بايست در عرض پنج روز از تذکرات خامنه ای در بروجن در خصوص حفظ آرامش کشور، نامه صادق لاريجانی را علنی می کرد. نامه او به خامنه ای نيز اين حس را منعکس نمی کند که او «بازی انتخابات» را رها کرده باشد. شايد احمدی نژاد منازعات لفظی را فرو نهد اما انتخابات را هرگز. انتخاباتی که در سال ۸۴ همچون او را برکشاند تا سه دولت موسوی، هاشمی و خاتمی را لجن مال کند، حتما منتج به نتيجه ای خواهد شد که ديگر کسی را به قدرت رساند که او را لجن مال کند. احمدی نژاد کسی نيست که همچون موسوی تمکين به حصر خانگی، همچون هاشمی شکايت به خدا و همچون خاتمی نجابت به خرج دهد. او با شيشه عمر نظام بازی خواهد کرد. زمان مناسب برای جاخالی در زبان انگليسی ضرب المثلی است که می گويد يا از من حمايت کن يا اخراجم کن. Sack me or Back me. اگر نتيجه انتخابات ۹۲ نه آن باشد که احمدی نژاد انتظار دارد، چرا بايد در حسن برگزاری آن کوشا باشد؟ اگر هم تعلل کند می داند که اختيارات ولی فقيه، آن اندازه است که او را عزل و ديگری را ابقا کند. از قضا احمدی نژاد چندان اميد ندارد که حمايت های جانانه رهبر را ديگر پشت سر خود ببيند. سوال اخير مجلس خود دال بر ادامه نزاع ديگر قوا با اوست. او در ماجرای قهر ۱۱ روزه اعلام آمادگی کرده بود که کنار برود. اما هرگز چنين نکرد. باقی ماند تا اگر بنا بر عزل او باشد، اين کار به فرمان خامنه ای و به دست مجلس باشد. چنين اقدامی برای احمدی نژاد آبرو و برای خامنه ای بی آبرويی به همراه خواهد داشت. معروف است او آرا واقعی خود را ۳۵ ميليون می داند که ده ميليون آن به دليل حمايت خامنه ای از او ريزش کرده است. اگر اين سخن درست باشد، او نه تنها خود را مديون رهبر نمی داند که متضرر از رهبر می داند. اينک که در کشور رييس دولتی بر سر کار است، مجلس می تواند او و وزيران کابينه را آماج انتقاد های ناشی از انباشت مشکلات قلمداد کند. اما اگر احمدی نژاد برکنار شده باشد، بديهی است که پرسش ها متوجه شخص رهبر خواهد بد که چنان شخص بی کفايتی را حمايت می کرد. اگر خامنه ای بخواهد جاده صاف کن خود را به کناری نهد، حال که کشور با مشکلات متزايد رو به روست چندان دور از واقعيت نيست که احمدی نژاد نيز اصراری بر ماندن نداشته باشد. به عبارت ديگر وقت جاخالی دادن فرا رسيده است. بازخوانی نامه احمدی نژاد گواهی بر اين مدعاست که او تضعيف خود را تضعيف مقابله با تحريم ها اولاً و حسن برگزاری انتخابات ثانياً می داند. در نامه اش چنين می نويسد که: ۱- او فشار (تحريم) دشمنان را چنان می داند که مقابله با آن «مستلزم حضور همه قوا و مسئوليت پذيری و همکاری و همراهی آنان با دولت» باشد. (معنايش اين است که اگر ديگر قوا همکاری با او نکنند، فشار خارجی کارگر خواهد افتاد.) ۲- انتخابات آتی را واجد چنان اهميتی می داند که «ضرورت دارد از هرگونه اقدام که شائبه تضعيف اداره کشور (يعنی دولت او) باشد، به جد پرهيز شود». (يعنی تضعيف دولت برابر است با خدشه به انتخابات.) نتيجه : احمدی نژاد اين هر دو را (مقابله با فشار دشمنان و انتخابات آتی) در گرو بقای خود در قدرت می داند. برای مثال احمد توکلی هشدار داده که سوال مجلس از احمدی نژاد، می تواند بازار ملتهب ارز را بار ديگر دچار التهاب و بر فشار تحريم ها بيافزايد. اگر احمدی نژاد در درون حاکميت از پی انتخابات ۹۲ پذيرفته شدنی نباشد، او خوب می داند که از هم اکنون با جاخالی دادن به موقع، چگونه مسئوليت ها را از گردن خود باز و متوجه رهبر و نهادهای حامی او سازد. سخن او با رهبر همان ضرب المثل انگليسی است: يا از من حمايت کن يا اخراجم کن. (خودت می مانی و مسئوليت اين همه مشکلات با تو می ماند.)
به گزارش تلویزیون ان. تی. وی. نیروهای نظامی ترکیه در عملیاتی ضربتی به مواضع پ کاکا در خاک عراق حمله کردند. بر پایه گزارش این تلویزیون ترک، دو گردان از کماندوهای ترکیه با حمایت جنگنده های این کشور، طی دو روز مواضع حزب کارگران کردستان ترکیه را به آتش بستند. به گفته یک منبع نظامی ترکیه که نامش اعلام نشده، این عملیات در فاصله پنج کیلومتری از مرز و درون خاک عراق انجام شده است. به گفته وی این عملیات «ابعادی کوچک اما موثر» داشته است. شمار تلفات احتمالی در این گزارش اعلام نشده است. پ کا کا که از جایی طلبان کرد ترکیه تشکیل شده، طی سه دهه گذشته برای ایجاد کشوری مستقل دست به عملیات مسلحانه زده که تاکنون بیش از چهل هزار کشته بر جای گذاشته است.
بانک مرکزی جمهوری اسلامی اعلام کرد نرخ تورم در ایران که در فروردین ماه امسال ۲۱٫۸ درصد بود ماه به ماه افزایش داشته و در مهرماه به ۲۴٫۹ درصد رسیدهاست. به نوشته خبرگزاری مهر، گزارش بانک مرکزی از خلاصه نتایج به دستآمده از شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران نشان میدهد که نرخ تورم در دوازده ماهه ی منتهی به مهرماه امسال نسبت به مدت مشابه سال پیش ۳٫۱ درصد افزایش پیدا کرده است. اعلام این روند افزایشی بر اساس آمارهای رسمی بانک مرکزی در حالی است که محمود احمدینژاد، رییس جمهوری ایران روز ۱۳ شهریور در یک گفتوگوی تلویزیونی نرخ تورم را رو به کاهش دانست.
انتخات مجدد باراک اوباما به رياست جمهوری آمريکا برای چهار سال آينده، واکنش های گسترده ای از سوی رهبران جهان به دنبال داشت و از آن به گرمی استقبال کردند. ولاديمير پوتين، رييس جمهوری روسيه، با ارسال پيامی برای باراک اوباما انتخاب وی را تبريک گفت و آن را «بسيار مثبت» ارزيابی کرد. فرانسوا اولاند، رييس جمهوری فرانسه، نيز روز چهارشنبه با ستايش از انتخاب مجدد باراک اوباما گفت که اين نتيجه به معنی آن است که ايالات متحده به تعهدات جهانی خود متعهد خواهد بود. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، ديويد کامرون، نخست وزير بريتانيا، هرمان ون رامپوی، رييس اتحاديه اروپا، فردريک راينفلد، نخست وزير سوئد و آندريوس کوبيلوس، نخست وزير ليتوانی از ديگر رهبران اروپايی بودند که با ارسال پيام های تبريک به باراک اوباما خواستار تقويت همکاری های اتحاديه اروپا و آمريکا در دوران رياست جمهوری وی شدند. هو جين تائو، رييس جمهوری چين، و ون جيابائو، نخست وزير اين کشور، نيز به خاطر انتخاب مجدد باراک اوباما پيام های تبريکی برای او فرستادند. حامد کرزی، رييس جمهوری افغانستان و محمد مرسی، رييس جمهوری مصر، نيز با ارسال پیام تبريک برای آقای اوباما ابراز اميدواری کردند که انتخاب مجدد وی به تقويت «دوستی» ميان کشورها و آزادی و صلح کمک کند. مقام های جمهوری اسلامی هنوز به انتخاب مجدد باراک اوباما واکنشی نشان نداده اند.
در یک بمب گذاری انتحاری در پیشاور پاکستان دست کم شش تن کشته و ۲۷نفر زخمی شدند. گزارشگر رادیو مشعل گزارش داده است که یکی از کشته شدگان از افسران عالیرتبه پلیس در شمال شرقی پاکستان بود. بر پایه این گزارش، مرد بمب گذار پای پیاده بسوی خودروی پلیس رفته و بمب خود را منفجر کرده است. "احسان الله احسان" سخنگوی طالبان در تماسی تلفنی با رادیو مشعل از شاخه های رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی مسوولیت این انفجار را بر عهده گرفته است.
در مسکو یک مرد مسلح پنج تن از همکارانش را به ضرب گلوله از پای درآورد. به گزارش خبرگزاری اینترفکس روسیه "دمیتری وینوگرادوف" که سی سال دارد صبح چهارشنبه با لباس نظامی و مسلح به دو مسلسل به محل کارش رفته و دو زن و سه مرد همکارش را به قتل می رساند. بر پایه این گزارش، ضارب پس از آنکه دوست دخترش او را ترک می کند، مشروبات الکلی زیادی می نوشد و تصمیم به چنین اقدامی می گیرد. هنوز روشن نیست که دوست دختر او یکی از مقتولین بوده است.
جنبش های اجتماعی دو سال گذشته در کشورهای منطقه از تونس و مصر تا يمن، بحرين و سوريه بحث های فراوانی را پيرامون ريشه ها، سمت و سوی اين رويدادها بدنبال آورده است. حضور فعال و يا موفقيت انتخاباتی نيروهای اسلام گرا در شماری از اين کشورها و درگيری های نظامی گسترده (سوريه، ليبی) کسانی را تا آن اندازه نسبت به دورنمای سياسی منطقه نگران و سرخورده کرده که گاه از خزان عربی سخن به ميان می آورند.جنبش های اجتماعی دو سال گذشته در کشورهای منطقه از تونس و مصر تا يمن، بحرين و سوريه بحث های فراوانی را پيرامون ريشه ها، سمت و سوی اين رويدادها بدنبال آورده است. حضور فعال و يا موفقيت انتخاباتی نيروهای اسلام گرا در شماری از اين کشورها و درگيری های نظامی گسترده (سوريه، ليبی) کسانی را تا آن اندازه نسبت به دورنمای سياسی منطقه نگران و سرخورده کرده که گاه از خزان عربی سخن به ميان می آورند. کتاب جديد فرهاد خسرو خاور جامعه شناس و استاد دانشگاه درفرانسه با عنوان «انقلاب های جديد عربی که دنيا را تکان دادند»، (۱) بدون ترديد مشارکت جدی در اين بحث ها و جدل های نظری و سياسی است. اين کتاب به زبان انگليسی در ماه ژوئن ۲۰۱۲ در آمريکا منتشر شده و بازخوانی رويدادهای مهم دو سال اخير منطقه خاورميانه و شمال آفريقاست از جنبش سبز در ايران گرفته تا جنگ داخلی سوريه، آن هم از منظر جامعه شناسی. واقعيت اين است که درباره جنبش های اجتماعی دنيای عرب تحليل های سياسی فراوانی منتشر شده، اما کمتر کسی از ديدگاه جامعه شناسی و تطبيقی به سراغ اين کشورها و جنبش های اجتماعی نوظهور آنها رفته است. کتاب تلاشی است برای درک بهتر تحولات اخير کشورهای عربی از منظر جامعه شناسی. سه ترس تاريخی کتاب از سه بخش تشکيل شده است. بخش اول شامل ۴ فصل به جنبش های جديد در کشورهای خاور ميانه و شمال افريقا و پويايی آنها و غيرمنتظره بودن آنها اختصاص دارد. بخش دوم کتاب در سه فصل به بنياد های ذهنيتی بهار عربی می پردازد و تغييری که در وجدان عمومی و فرهنگ جامعه به ويژه جوانان شکل گرفته است. بخش سوم اما موضوع کنشگران جديد اجتماعی را مورد بحث قرار می دهد. در پنج فصل اين بخش نويسنده به ويژگی های فعالين سياسی و مدنی، روشنفکران نسل قديم و جديد و تحولات ژرف در درون جامعه اشاره می کند و تاثير انکار ناپذير رسانه های جديد و دنيای مجازی در رفتار کنشگران و نيز خود امر کنشگری در جامعه. به نظر می رسد انگيزه اصلی نويسنده برای نوشتن کتاب همانا ويژگی ها و ابعاد جديد جنبش های اجتماعی اخير کشورهای عربی و اهميت آن برای حوزه جامعه شناسی است. به باور او ابعاد نمادين اين جنبش ها (شعارها، شيوه عمل سياسی، اختصاص مکان های خاص مانند ميدان تحرير به عنوان نشانه اعتراض) از مرزهای خاور ميانه بسيار فراتر رفته اند. در مقدمه کتاب به درستی به سه ترس تاريخی فلج کننده ای اشاره می شود که جوامع منطقه ما از ده ها سال پيش با آنها زندگی کرده اند : ترس از تنش های مذهبی و فرقه گرايانه داخلی، ترس از دستگاه های سرکوب حکومت های آمرانه و پليسی و ترس از هم پاشيدن هويت عربی (و يا اسلامی) بر اثر «دسيسه» نيروهای خارجی (تحت عناوینی چون غرب، صيهونيسم و یا دیگر برچسب ها). دولت های غيردمکراتيک با دامن زدن به روانشناسی ترس در عمل نوعی افکار عمومی منجمد و ناتوان از حرکت برای تداوم شيوه حکومتی خود هم شکل داده بودند. جنبش های جديد منطقه فقط با کنار زدن اين سه ترس فلج کننده توانستند بر بن بست های تاريخی خود غلبه کنند و راه آينده را بگشايند. همزمان حرکت های اعتراضی دارای ويژگی های دمکراتيک جديدی هم هستند که نشان از تغييرات اجتماعی مهم در جوامع منطقه دارند. نبودن رهبران و روشنفکران مرجع، احزاب سنتی و يا شعارهای مدنی ملموس وجوه جديدی را تشکيل می دهند در مقايسه با تجربه جنبش های اجتماعی دهه های پيش منطقه که بيشتر از ناسيوناليسم عرب و يا از اسلام گرايان تاثير پذيرفته بودند.نويسنده به ظهور برخی ارزش های جديدی مانند عدم خشونت و مدارا در مصر و تونس نيز می پردازد و نقشی که گروه های جوان جامعه در شکل دادن به اين ذهنيت و روانشناسی جديد ايفا کردند. پويايی جديد جنبش های دمکراتيک بخش اول کتاب سه جنبش بزرگ دموکراتيک منطقه در ايران (جنبش سبز)، در تونس (انقلاب ياس) و در انقلاب مصر و ويژگی های مشترک آنها را بررسی می کند. نويسنده با تحليل تجربه حرکت های دمکراتيک منطقه به دو پويايی بسيار متفاوت باز می گردد که شايد ويژگی همه جنبش های اجتماعی از ديدگاه جامعه شناسی هم باشند. پويايی نخست تاريخی است و به تجربه ها، نشانه ها و بازنماهايی مربوط می شود که در حافظه و وجدان جمعی جامعه حک شده است. همه جنبش های اجتماعی در متن يک تاريخ و تجربه های تاريخی گذشته جامعه بوجود می آيند وآنها را نمی توان از اين تاريخ و پيشينه جدا کرد. بعد دوم هر جنبش به پويايی درونی آن و اشکال بديعی باز می گردد که در روند تحولات زنده و روزمره آن شکل می گيرند و بازتاب نوآوری ها و پديده های نوظهور در جامعه هستند. اين دو پويايی به گونه ای ديالکتيکی با يکديگر در هم می آميزند و آنچه که در تحليل يک جنبش اجتماعی از ديد جامعه شناسی جالب است توجه به چند و چون اشکال بازتوليد (تداوم) حافظه تاريخی و زايش پديده ها و ابعاد جديد (توليد) در گسست با گذشته است. کتاب تلاش می کند به اين دو پويايی و ديالکتيک آنها بپردازد و از اين طريق تغييرات مهم اجتماعی معاصر را مورد بحث قرار دهد. جنبش های اجتماعی را همزمان می توان از منظر شعارها و پروژه های سياسی و اجتماعی آنها تحليل کرد. يکی از کارکردهای شناخته شده جنبش های اجتماعی بازخوانی اسطوره ها و تبديل آنها به یوتوپيا (باور به آرمان شهر) است. جامعه در مقاطعی در رويای دست يابی به عصر طلايی که گويا زمانی وجود داشته و يا در شمار آرزوها به شمار ميرفته به اين و يا آن ايدئولوژی و پروژه سياسی متمايل می شود و آرمان شهر خود را در شعارهای آن جستجو می کند. به اين گونه است که اسطورهايی مانند برابری و رفاه همگانی، جامعه دينی کامل و يا جامعه مبتنی بر عدل در جنبش های اجتماعی بازسازی و به روز می شوند. کتاب به سه نوع جنبش اجتماعی در آنچه که به ظرفيت آنها در ساخته و پرداخته کردن اسطوره ها است اشاره دارد: جنبش هايی که بازگشت به عصر طلايی (خيالی و يا واقعی) گذشته را مطرح می کنند، جنبش هايی که ساختن جامعه ای آرمانی جديد و ناشناخته (سوسياليستی، بی طبقه توحيدی، عدل الهی) را وعده می دهند و سرانجام جنبش هايی که ازآرمان های بلندپروازانه و تماميت گرا (خوشبختی همگانی) دست شسته اند و بر خواست ها و مطالبات ملموس و عملی تکيه می کنند و بر راس آنها هم پدران نمادين مانند لنين، مائو، کاسترو، خمينی، ناصر قرار ندارند. دو جنبش اولی از پتانسيل واقعی برای ميدان دادن به حکومت های تماميت گرا برخوردارند، در حاليکه در نمونه سوم امکان پيشرفت جامعه به سوی دمکراسی وجود دارد. کتاب جنبش سبز و جنبش های بهار عربی را از نوع سوم می داند و نوعی گسست پارادايمی با جنبش های اجتماعی دهه های گذشته که بيشتر از نوع اول و دوم بودند. دنيای عرب در دهه ۵۰ و ۶۰ ميلادی تجربه ناسيوناليسم عرب را زندگی کرده بود. با شکست اين گرايش در دهه هفتاد بتدريج پارادايم اسلام گرايی و جنبش های اسلام گرا جای خود را در افکار عمومی باز می کنند. شکست گرايش های اسلامی افراطی که مدينه فاضله اسلامی را وعده می دادند و يا ناسيوناليسم عربی که نتوانست توسعه، دمکراسی و احترام به جامعه مدنی و حقوق فردی را بوجود آورد در عمل راه را برای جنبش های اجتماعی جديد باز کرد که از نوعی استقلال فکری و پويايی درونی جديدی نسبت به تجربه های تاريخی برخوردارند. آن چه که در دو سال اخير شاهد آن بوديم را شايد بتوان نشانه های آغاز نسل جديدی از جنبش های اجتماعی دانست که دارای تفاوت هايی نهادگزارانه با گرايش های دهه های گذشته هستند و از اين منظر موضوع جامعه شتاسی مهمی هم به شمار می روند. نويسنده در بازخوانی تحليلی حرکت های تونس و مصر در تلاش توضيح جامعه شناسانه و برخی وجوه بديع و نوآورانه آنهاست. در تونس حرکت های اعتراضی گروه های اپوزيسيون عليه دولت بن علی در ۱۰ سال گذشته نتوانسته بودند توده های وسيعی را به ميدان آورند و حکومت را وادار به عقب نشينی کنند و يا در مصر نوعی بن بست سياسی وجود داشت. جرقه های که با خودسوزی يک جوان دستفروش در تونس آغاز شد به سرعت بخش های زنده جامعه را به خيابانها کشاند. خلاقيت جنبش های اجتماعی و بويژه جوانانی که بدور از درگيرهای تاريخی با خواست های مشخص و عينی به ميدان آمدند به شکل گيری روانشناسی جديدی منجر شد. همين روانشناسی در شکل دادن پويايی نهادگزارانه جنبش اجتماعی نقش مهمی ايفا کرد. کتاب در مقايسه جنبش سبز با انقلاب ياس و نيز جنبش ميدان تحرير تلاش می کند به دلايل شکست تجربه ناکام ايران بپردازد. از نظر کتاب شکست جنبش سبز، با همه تفاوت های مهم اش در مقايسه با ساير جنبش ها، به نوع رهبری و نيز رابطه اين جنبش با حکومت هم ارتباط داشت. شايد اگر رهبران جنبش از درون حکومت نبودند و يا پروژه سياسی آنها از حل و فصل مسئله در درون نظام فراتر می رفت جنبش می توانست سرنوشت ديگری هم پيدا کند. فرهاد خسرو خاور از جنبش سبز به عنوان جنبش اجتماعی دمکراتيکی ياد می کند که با گسست قطعی از الگوی انقلاب سال ۱۳۵۷ در برخی زمينه ها مانند پشت کردن به ايدئولوژی های تماميت گرا و يا آرمان خواهی بلند پروازانه، برابری زنان و مردان و عبور از گفتمان روشنفکران مرجع موفق شد از پويايی درونی نهادگزارانه ای برخوردار گردد. ميل به زيستن همچون طبقه متوسط بخش دوم کتاب به پايه های ذهنی جنبش های جديد دمکراتيک منطقه می پردازد. کدام تغييرات در جامعه امروز ايران و يا کشورهای عربی سبب شکل گيری ذهنيتی شده که به جای ايدئولوژی های افراطی و تماميت خواه، پارادايم آرمان شهری و يا گذشته گرای پيشين سراغ جامعه باز و دمکراتيک را می گيرد؟ نويسنده بر اين باور است که نوعی ميل به زيستن به گونه طبقه متوسط در افکار عمومی شکل گرفته که بر خلاف گذشته فقط گروه های ميانی را شامل نمی شود بلکه بسياری از اقشار تهيدست شهر و روستا هم به اين ذهنيت جديد پيوسته اند. اين ميل به بودن بگونه طبقه متوسط بيش از آنکه بعد اقتصادی داشته باشد به تمايلات و مطالبات شهروندی و فردی باز می گردد. نوعی ذهنيتی که بازتاب نياز زندگی در جامعه مدرن امروزی و الزامات مدنی و دمکراتيک آن است. طبقه متوسط کشورهای عرب در سراسر قرن بيستم از نظر کمی و ايدئولوژيک جايگاه مهمی در جامعه نداشت و يا بيشتر تحت تاثير جنبش های اسلام گرا بود. تحولات عينی جامعه نشان از رشد کمی طبقات متوسط را دارد. ميل به زيستن به گونه طبقه متوسط نياز انسانی در جامعه امروزی و برخورداری از دولت قانون، حقوق فردی و آزادی های مدنی و احترام به حرمت انسانی است. اين ذهنيت جديد است که بتدريج گروه های بزرگتری از جامعه را به هواداری از دمکراسی، آزادی های فردی و مدنی، حکومت قانون سوق می دهد. دولت هايی که بخواهند با روش های آمرانه و تحقيرکننده گذشته امر سياست و جامعه را پيش برند نزد افکار عمومی خود نامشروع و غير موجه جلوه خواهند کرد. همين چرخش ذهنيتی و همگانی شدن مطالبات دمکراتيک و مدنی است که ايدئولوژی های غير دمکراتيک و تماميت گرا را بی اعتبار ساخته است. بخشی بزرگی از افکار عمومی دنيای عرب برخورداری از دولتی که به قانون و حرمت انسانی و آزادی های فردی احترام گذارد را به عدالت انتزاعی که در گفتمان نيروی های مذهبی وجود دارد ترجيح می دهد. اين به معنای تضعيف نقش و جايگاه اسلام و نهادهای پرنفوذ دينی در عرصه عمومی و در روندهای جامعه پذيری افراد نيز است. موفقيت نيروهای اسلام گرا در انتخابات تناقضی با اين روند ندارد چرا که آنها با پذيرش بازی دمکراتيک و ساز و کار جامعه مدنی توانسته اند نظر مثبت افکار عمومی را به خود جلب کنند و نيروهای افراطی از نفوذ همگانی چون سال های ۱۹۸۰ برخوردار نيستند. يکی ديگر از ويژگی های جديد جنبش های دمکراتيک منطقه گسست از جهان بينی مبتنی بر دشمنی با غرب به نام ناسيوناليسم و يا اسلام است. طی دهه های گذشته يکی از وجوه هويتی جنبش های اجتماعی در منطقه مخالفت با غرب و يا وجود پندار فراگيری بود که بر اساس آن غرب دشمن اسلام و دنيای عرب قلمداد می شد و بسياری از گرفتاری جامعه هم ريشه در «توطئه» و يا سياست های غرب داشتند. کتاب به روندهايی که به گسترش اين ذهنيت جديد ياری رسانده اند می پردازد. توسعه چشمگير آموزش بويژه در سطح دانشگاهی و ارتباطات جديد و رسانه های جمعی، نقش متحول شده زنان در جامعه و گسترش حضور آنان در عرصه های مختلف و کم رنگ تر شدن نقش های سنتی زنانه در درون خانواده در شکل گيری اين ذهنيت جديد نقش داشتند و دارند. تغييرات مهمی که در رفتارهای جمعيتی زنان مانند سن ازدواج و ميزان مواليد مشاهده می شود بازتاب عينی اين چرخش فرهنگی مهم است. در حقيقت گسترش «طبقه متوسط ذهنی» و مطالبات آن جامعه را به سوی افق های جديدی سوق داده است. فرهاد خسرو خاور بر اين باور است که بدون اين تغييرات ذهنيتی و بدون وجود جامعه مدنی که از پائين و در جريان پويايی درون زای جامعه شکل گرفته است جنبش های دمکراتيکی هم در کشورهای عربی و يا در ايران بوجود نمی آمد. اقشار جديدی در جامعه که از نظر اقتصادی به دولت تعلق ندارند و از نوعی استقلال برخوردارند بر قدرت عينی طبقه متوسط افزوده اند. اين ذهنيت طبقه متوسط مستقل از دولت و بدون وابستگی به نيرو های سياسی سنتی پديده جديد کشورهای عربی است. اگورای جديد چيزی که به بخش جوان و پويای جامعه ناراضی توان جديدی بخشيده است شکل گرفتن دنيای مجازی و شبکه ای است که نويسنده به آن «نتيزن» (در برابر سيتی زن) و يا شهروندی مجازی (ص ۷۹) است. در اگورای جديد خبرها، تفسيرها و نوشته ها را با سرعت برق و باد به همه جا راه می يابند و به همه کس می رسند و دولت مانند گذشته نمی تواند نقش پدرخوانده پرقدرتی را بازی کند که تصميم می گرفت چه چيزی را مردم بايد بدانند و از چه چيزی نبايد آگاه شوند. بدين گونه است که ميل زيستن چون طبقه متوسط ذهنيت جديد جامعه ای می شود که ترس ها و بندهای هميشگی خود را می تواند کنار بگذارد، بر روانشناسی انفعالی پيشين غلبه کند وبه اعتراض به رفتار آمرانه حکومتی دست زند (ص ۸۰). در گذشته حکومت های عربی بر يک اصل مشترک تکيه می کردند و آنهم اين بود که «هر چه مردم بيشتر با ترس خو بگيرند، بر مشروعيت حکومتی افزوده خواهد شد» (ص ۸۰). اين مخرج مشترک روانشناسانه به نوعی به هويت ثانوی مردمی بدل شده بود که مورد بی احترامی و تحقير قرار می گرفتند و با روش های خودسرانه و خشونت آميز به حقوق انسانی و مدنی آنها تجاوز می شد. بخش دوم کتاب به معرفی کنشگران جديد اجتماعی و ابزار نوين ارتباط شبکه های اجتماعی و افراد می پردازد. از نظر نويسنده يکی از ويژگی های اصلی جنبش های جديد دمکراتيک منطقه به ميدان آوردن کنشگرانی جديدی است که اشکال جديد شهروندی را زندگی می کنند و حاضر نيستند به «حقيقت» حکومتی يک بعدی و بسته تن در دهند. کتاب به سراغ برخی چهره های جوانان بخصوص دخترانی ميرود که نام آنها در رسانه ها نيز بسيار به ميان آمد. مونا سيف و جی جی ابراهيم دو زن مصری هستند که تويتر خود را در اختيار انقلاب گذاشتند. کتاب به جوانان ديگری هم اشاره می کند که در جريان جنبش های اجتماعی خيابان و شبکه مجازی را به يکديگر پيوند زدند. اين کنشگری جديد به گروه کوچکی محدود نمی شود و سهم آنها در فعال کردن شبکه های اجتماعی بسيار مهم است. اين افراد کار خود را در قالب ميانجی خود را شهروند خبرنگار و يا خبرنگار جامعه مدنی معرفی می کنند. آنچه در ميدان تحرير مصر و يا در خيابانهای تونس گذشت، همبستگی ساده مردمی بود که فقط برای اعتراض به اين روش ها و سياست های آمرانه از خانه هايشان بيرون آمده بودند. ميل به پرهیز از خشونت، حضور برابر دختران و پسران جوان و ماندن در چهارچوب رفتارهای مدنی مدرن نشانه های روشن اين چرخش معنا دار در جوامع استبداد زده منطقه بودند. همزمان خلاقيت و پويايی جنبش اجتماعی نوعی توانايی درک و تحليل ذهنی جمعی مستقل و پيدا کردن راه حل های جديد برای مقابله با حکومت هايی که با روش های کهنه سرکوب به سراغ آنها می آمدند را هم بوجود می آورد. نويسنده اصلی ترين ويژگی های جنبش های نوين دمکراتيک منطقه را اين گونه برمی شمرد: فقدان وجود رهبران فرهمند و بانفوذ و يا رهبری احزاب و گروه های سنتی، نبود نفوذ روشنفکران مرجع و پيشرو، وجود نداشتن پروژه سياسی از پيش تدارک شده، از ميان رفتن نقش مرکزی دين، نداشتن ايدئولوژی به شکل گذشته و به حاشيه راندن شدن پروژه های مبتنی بر ناکجاآباد ناسيوناليستی، سوسياليستی و يا اسلام گرايانه. در درون جنبش های اجتماعی با چنين ويژگی هاست که جوانان و نيروهای زنده جامعه بدون شرم و با روشنی خواستار دمکراسی و حقوق مدنی و انسانی می شوند که در همه دنيا رايج است. نويسنده به نقد تئوری های دمکراتيزه شده کشورها از طريق روندهای نوسازی اقتصادی و مادی (مدرنيزاسيون) هم می پردازد و بر آن است که برخلاف بسياری از تئوری های متداول رابطه ميان پيشرفت دمکراسی و نوسازی اقتصادی و اجتماعی خطی و کارکردی نيست و بايد به عامل ذهنی و پويايی درونی جامعه بويژه جنبش های اجتماعی نيز توجه کرد. چالش های بزگ دمکراسی بهار عربی برای نويسنده به معنای آغاز دوران جديدی در منطقه است بدون آن که موانع مهم اين جوامع برای رسيدن به شرايط دمکراتيک بطور کامل از ميان رفته باشند. عنوان کتاب شايد خواننده را به اين فکر اندازد که نويسنده به گونه ای دچار خوش بينی بيش از اندازه پيرامون سرنوشت و آينده اين کشورهاست. فرهاد خسرو خاور نشان می دهد که چگونه جنبش های اعتراضی ابتدا بدون مشارکت تشکيلاتی اسلام گرايان پا گرفتند و احزاب شناخته شده اسلام گرا بسيار دير به آنها پيوستند. در مصر و تونس اين نيروها بر آنند سوار بر موج جنبش های مردمی شوند و برنامه خود را به افکار عمومی تحميل کنند. فصل هفتم کتاب به چالش های مهم در پی سقوط دولت های استبدادی که مانع نخستين دمکراسی به شمار می رفتند می پردازد. هر يک از کشورها از ليبی تا يمن و بحرين درگير مشکلات گوناگونی هستند که می تواند دمکراسی آينده را با دست اندازهای فراوانی مواجه سازد. در کشورهايی که کار به درگيری نظامی و تنش فرسايشی کشيده دورنمای دمکراسی چندان روشن نيست. ساختار قبيله ای، ضعف تشکل های مدنی، نبودن تجربه های دمکراتيک در حافظه جمعی و تاريخی از جمله اين موانع هستند. کشورهايی که در سال های گذشته حکومت های سکولار آمرانه را تجربه کرده اند نيز با مشکل سرباز کردن زخم ها و تنش هايی روبرو هستند که زمينه آنرا شرايط دمکراتيک و يا شبه دمکراتيک فراهم می آورند. دمکراسی در اين کشورها فقط برای گروه هايی نيست که تن به بازی دمکراتيک می دهند و پلوراليسم سياسی را می پذيرند، گروه هايی هم که باوری به دمکراسی ندارند و يا به آن نگاه ابزاری و حداقلی دارند هم با بهره جستن از فضای جديد به ميدان آمده اند. نيروهای اسلام گرا در کشورهای اسلامی يک شبه اززمين سر برنياوردند. در مصر همه می دانستند که اخوان المسلمين نفوذ فراوانی در افکار عمومی دارند ولی فقدان دمکراسی در گذشته اجازه نمی داد تصويری روشن از صف آرايی سياسی و نفوذ واقعی نيروهای سياسی داشت. شماری از اين نيروها هم گاه بازيگر خاموش اما واقعی زندگی سياسی بوده اند که به برکت دمکراسی از سايه بيرون آمده اند و بهتر از ديروز ديده می شوند. نيروهای اسلام گرا در بسياری از اين کشورها در شبکه های اجتماعی حضوری فعال دارند و از طريق مساجد، تشکل های کمک به تهيدستان و مدارس دينی نفوذ خود را گسترش می دهند. دمکراتيک شدن گرايش های اسلامی يکی از شرايط مهم توسعه روند دمکراتيک به شمار می رود. نويسنده فراتر از بعد سياسی و جامعه شناسانه شرايط کنونی، به گره های انسان شناسانه افکار عمومی کشورهای منطقه هم توجه دارد. از جمله کتاب صفحاتی را به آنچه که خود «هويت آزارديده گی» و يا خودشناسی انسان آزار ديده (ص ۱۴۳) می نامد اختصاص می دهد. هويت آزارديده در جريان روندی درونی می شود که آن در حس آزار شدن توسط دشمنی مشخص به بخشی از هويت گروه های اجتماعی تبديل می شود. نوميدی و نداشتن دورنمای روشن بخشی از اين هويت آزار شده است. اين نوميدی و نبودن دورنمای حتا زمانی که سرکوب پايان می گيرد و سرکوبگری در ميان نيست هم می تواند تداوم يابد. حافظه جمعی از طريق بازگشت به اين هويت آزار ديده است که با آزار و سرکوب مخالفت نمی کند. از نظر کتاب هويت آزارديده گی می تواند در جريان چهار تجربه شکل گيرد. گروه يا اقليتی که در طول تاريخ خود به گونه ای واقعی و يا خيالی سرکوب شده باشد (شيعيان در برخی کشورهای با اکثريت سنی)، گروه هايی که توسط دولت های جديد و به نام منافع همگانی سرکوب شده اند، گروهی که زمانی مورد اذيت و آزار قرار گرفته است ولی با وجود عدم تداوم آزار، بی اعتمادی و ترس از بازگشت سرکوب و آزار آنها را از پذيرش ديگری و جامعه مدنی باز می دارد. کتاب به گروه چهارمی هم اشاره دارد که شامل آزارديدگان در گذشته می شود که امروز به نام رنج ديروزی خود به همان اقداماتی دست می زند که خود در گذشته قربانی آنها بوده است. کتاب به مواردی از اين تجربه های چهارگانه در تاريخ خاور ميانه از جمله به رفتار اقليت علوی در سوريه که خود زمانی توسط سنی ها سرکوب شده بودند و بعدها با به قدرت رسيدن خانواده اسد خود به آزار دهندگان جديد تبديل شدند اشاره می کند. ايران و کشورهای منطقه يکی از ويژگی های کتاب فرهاد خسرو خاور تلاش برای دست يابی به تحليل مقايسه ای شرايط ايران با ديگر کشورهای منطقه ای است. همگی به ياد داريم که آغاز اولين حرکت های اعتراضی در کشورهای عربی مقارن بود با افت جنبش سبز در پی سرکوب های چند ماهه. در آن زمان نوعی همبستگی ميان جنبش های عربی و حرکت سبز هم بوجود آمده بود و شعارهايی مانند «مبارک، بن علی، نوبت سيد علی» در ايران شنيده می شد. برای برخی هم آن روزها اين پرسش مهم پيش آمده بود که «چرا تونس توانست ولی ايران نتوانست.» با اين وجود بسياری از روشنفکران و کنشگران مدنی و حتا پژوهشگران ايرانی به شباهت ها و ويژگی های مشترک جامعه ما و کشورهای منطقه از ترکيه تا مصر و تونس گاه بی توجه می مانند و بيشتر به خود ويژگی های ايران تکيه می کنند. آنگاه هم که قرار است مقايسه و تطبيقی در کار باشد يا به سراغ اروپا رفته می شود و يا برخی کشورهای آسيايی که با ما نزديکی کمتری دارند. گويی مقايسه با کشورهای منطقه از شان بحث می کاهد. همين روايت پيرامون نوشته ها و افکار انديشمندان و روشنفکران عربی و يا اهل ترکيه و ديگر کشورهای همسايه صدق می کند که کمتر در ادبيات فلسفی و اجتماعی و يا در بحث ها و جدل های فکری ما حضور دارند. در حاليکه يک کار تطبيقی انتقادی با روش شناسی معتبر می تواند به درک بهتر برخی از واقعيت های جامعه ما کمک کند. کتاب فرهاد خسرو خاور نمونه ای از اين تلاش تطبيقی است و نشان دادن نشانه ها، پديده ها و گرايش هايی که در کشورهای منطقه به يکديگر شباهت دارند. نکته ای که از ديد خواننده ايرانی کتاب دور نمی ماند موقعيت منفی دمکراسی در ايران در مقايسه با کشورهای منطقه است. اگر زمانی ايران می توانست همان دمکراسی محدود و جامعه مدنی در حال گسترش خود را به رخ کشورهای منطقه بکشد امروز شماری از آنها روند دمکراتيزه شدن رو به گسترش جامعه را تجربه می کنند و مردم آنها بيش از ايرانيان از دمکراسی و حقوق مدنی برخوردارند. کتاب فرهاد خسرو خاور فقط تحليل حوادث منطقه در سايه تجربه های تاريخی نيست. او با تکيه بر تجربه انقلاب ايران و نيز شناخت نيروی های اسلام گرای عربی پرسش های فراوانی هم درباره منطقه ما و ويژگی های آن و يا نقش اسلام، نيروهای سکولار و يا روشنفکران به ميان می کشد. خواننده می تواند اينجا و آنجا با نويسنده بر سر برخورد با حوادث و يا معنای جامعه شناسانه موافق نباشد، اما کتاب مجموعه بسيار غنی از داده های اجتماعی و تحليل های جامعه شناسانه را به او ارائه می کند. ۱- Khosrokhavar F. (۲۰۱۲). The New Arab Revolutions That Shook The World. London: Paradigm Publishers _____________ دیدگاه های مطرح شده در این مطلب، الزاما بازتاب دیدگاه های رادیو فردا نیست.
آيتالله صادق لاريجانی، ریيس قوه قضاييه و علی لاريجانی، ریيس مجلس شورای اسلامی ايران روز چهارشنبه با انتقاد شديد از سياستهای باراک اوباما در قبال ايران، آمريکا را به «فشار و جنايت عليه مردم ايران» و «مسئلهسازی» در رابطه با برنامه هستهای تهران متهم کردند.آيتالله صادق لاريجانی، ریيس قوه قضاييه و علی لاريجانی، ریيس مجلس شورای اسلامی ايران روز چهارشنبه، ۱۷آبان، با انتقاد شديد از سياستهای باراک اوباما در قبال ايران، آمريکا را به «فشار و جنايت عليه مردم ايران» و «مسئلهسازی» در رابطه با برنامه هستهای تهران متهم کردند. در همين حال محمدجواد لاريجانی از مقام های قوه قضاييه ايران نیز گفته است که در صورت لزوم با آمريکا و «حتی در قعر جهنم هم مذاکره میکنيم». مواضع برادران لاريجانی درباره ايالات متحده در حالی اعلام میشود که آمريکا روز سه شنبه شاهد برگزاری انتخابات رياست جمهوری بود. بر اساس نتايج اعلام شده، در اين انتخابات باراک اوباما توانست بر ميت رامنی، رقيب جمهوریخواه خود غلبه کند و برای يک دوره چهار ساله ديگر ریيس جمهوری آمريکا باقی بماند. صادق لاريجانی: ارتباط با آمريکا ساده نيست آيتالله صادق آملی لاريجانی با اشاره به انتخابات رياست جمهوری آمريکا و نتايج آن گفت: «اوباما چهار سال پيش نيز با شعار تغيير به ميدان آمد و اعلام کرد دست همکاری به سوی ايران دراز میکند اما در عمل به نحو ديگری برخورد شد و بیسابقهترين تحريمها عليه ايران صورت گرفت.» بر اساس گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، صادق لاريجانی که در جمع مسئولان عالی قضايی ايران سخنرانی میکرد، درباره ايجاد رابطه ميان ايران و ايالات متحده گفت: «ارتباط با آمريکا ساده نيست و بعد از اين همه فشار و جنايت عليه مردم ايران از سوی آمريکا يکشبه چنين ارتباطی امکانپذير نيست و آمريکايیها گمان نکنند که با آمدن پشت ميز مذاکره با ايران میتوانند از ملت ما باج بگيرند.» ریيس قوه قضاييه ايران در ادامه افزود: «البته ما فکر میکنيم که آمريکا هر زمان جلوی ضرر را بگيرد به نفع خود عمل کرده است و اگر در مقابل عظمت ملت ايران سر تعظيم فرود آورد و بتواند اعتماد مردم را کسب کند آن وقت تازه به سر عقل آمده است.» علی لاريجانی: آمريکا به دنبال مسئلهسازی است در همين حال علی لاريجانی، ریيس مجلس شورای اسلامی نيز عملکرد باراک اوباما در قبال ايران و فشار اقتصادی ايالات متحده بر اين کشور را به «ديکتاتوری اقتصادی» تشبيه کرد. بر اساس گزارش خبرگزاری مهر، آقای لاريجانی که در چهارمين مجلس کارگری سخنرانی میکرد، ضمن دفاع از برنامه هستهای ايران گفت: «ايران بارها اعلام کرده که در فنآوری صلحآميز هستهای به دنبال سلاح هستهای نيستيم و بارها نيز به آژانس اجازه بازرسی داده است و اين آمريکا بوده که هر بار در مذاکرات يک بهانهای ايجاد میکرد و در اين مسير همچنان به دنبال مسئلهسازی است.» ايالات متحده و ديگر کشورهای غربی، ايران را متهم به تلاش برای دستيابی به سلاح هستهای میکنند و با هدف بازداشتن آن از برنامه خود، تحريمهای شديدی عليه ايران اجرا کردهاند. این تحریمها در دوران اول ریاست جمهوری باراک اوباما تشدید شده است. علی لاريجانی با اشاره به اين تحريمها گفت: «آمريکا میخواهد با اين کار خود بگويد که برخی کشورها، کشورهای محور هستند و آنها هستند که بايد تصميمگيری کنند و ديگر کشورها، کشورهای دسته دوم و دسته سومی هستند که نبايد در نظام بينالملل تصميمساز باشند و از تکنولوژیهای پيشرفته برخوردار باشند که اين يک ديکتاتوری اقتصادی در دنياست.» صادق لاريجانی: مذاکره با آمريکا تابو نيست اما در برابر صادق لاريجانی و علی لاريجانی که ریاست دو قوه از قوای سهگانه جمهوری اسلامی را بر عهده دارند، محمدجواد لاريجانی، برادر ديگر آنها به شکل صريحی از رابطه با ايالات متحده سخن به میان آورد. محمدجواد لاريجانی که سمت دبيری ستاد حقوق بشر قوه قضاييه را برعهده دارد در گردهمايی معاونان آموزشی دانشگاهها اظهار داشت، «مذاکره با آمريکا تابو نيست که ممنوع باشد». بر اساس گزارش خبرگزاری مهر، جواد لاريجانی گفت: «اوايل انقلاب عدهای از دوستان اصلاحطلب که سوپرراديکاليسم بودهاند، مذاکره با آمريکا را تابو میدانستند اما انگار روح القدوس در آنان نازل شد و تبديل به يک سوپرليبراليسم شدند.» او ادامه داد: «اگر منافع نظام ايجاب کند با آمريکا و حتی در قعر جهنم هم با همه مذاکره میکنيم.» از سرگيری روابط ايران و ايالات متحده، موضوع حساسيتبرانگيزی در ايران به شمار میرود که طرح آن از سوی هر چهرهای میتواند پرمخاطره باشد. پيش از اين آيتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ايران گفته بود که هر زمان صلاح بداند، رابطه ايران با ايالات متحده شکل میگيرد. روابط ايران و ايالات متحده آمريکا پس از اشغال سفارتخانه آمريکا در تهران از سوی دانشجویان موسوم به پیرو خط امام در آبان ماه ۱۳۵۸ به طور رسمی قطع شد.
پس از ماهها کارزار انتخاباتی شديد، دمکرات ها در انتخابات روز سه شنبه نتوانستند به شکل موثری بر آرای خود در مجلس نمايندگان بيافزايند و جمهوریخواهان نيز از به دست گرفتن کنترل مجلس سنا بازماندند.همزمان با برگزاری انتخابات رياست جمهوری، رای گيری برای کرسی های خالی مجالس قانونگذاری آمريکا نيز برگزار شد. پس از ماهها کارزار انتخاباتی شديد دمکرات ها نتوانستند به شکل موثری بر آرای خود در مجلس نمايندگان بيافزايند و جمهوریخواهان نيز از به دست گرفتن کنترل مجلس سنا بازماندند. به اين ترتيب تعادل قوا در مجالس قانونگذاری آمريکا در حالت قبل باقی خواهد ماند، سنا در کنترل دمکرات ها و مجلس نمايندگان در کنترل جمهوری خواهان. شبکه خبری « فاکس نيوز» در گزارشی می نويسد که جمهوری خواهان تقريبا در رقابت بر سر تمامی کرسی های اصلی مجلس سنا شکست خوردند. در صورتی که در انتخابات ميان دوره ای دو سال پيش نامزدهای اين حزب در به دست آوردن کرسی های اين مجلس پيشرفت خوبی داشتند. دمکرات ها نيز نتوانستند ۲۵ کرسی مورد نياز برای کنترل مجلس نمايندگان را به کرسی های فعلی خود بيافزايند و به اين ترتيب اين مجلس در کنترل جمهوری خواهان باقی ماند. پل رايان نامزد معاونت رياست جمهوری از حزب جمهوری خواه، کرسی خود از ايالت ويسکانسين را حفظ کرد. جان بینر رييس مجلس نمايندگان و عضو حزب جمهوریخواه به سادگی در ايالت اوهايو پيروز شد و اريک کانتور رييس فراکسيون جمهوریخواهان در اين مجلس با شکست دادن نامزد دمکرات ها در ايالت ويرجينيا توانست برای هفتمين بار از اين ايالت به کنگره راه يابد. ترکيب نهايی کرسی های مجلس نمايندگان هنوز دقيقا مشخص نشده است اما در مجلس سنا دمکرات ها صاحب ۵۲ و جمهوری خواهان صاحب ۴۴ کرسی هستند. در مجلس نمايندگان نيز حداقل ۲۲۴ کرسی به جمهوری خواهان و ۱۷۱ کرسی نيز به دمکرات ها تعلق دارد. شبکه خبری «فاکس نيوز» می افزايد که جمهوریخواهان برای کنترل کامل مجلس سنا فقط به چند کرسی ديگر نياز داشتند و با توجه به پيروزی چشمگير آنها در انتخابات ميان دوره ای دو سال پيش، آنها فکر می کردند که امسال بر آرای خود افزوده و در نتيجه کنترل هر دو مجلس قانونگذاری را در دست خواهند گرفت. پيروزی دو سال پيش جمهوریخواهان تا حد زيادی مديون فعاليت و فشارهای جنبش اعتراضی و دست راستی موسوم به «تی پارتی» بود. اما در رقابت های امسال دو تن از نامزدهای جمهوریخواه در ايالت های ميسوری و اينديانا که به شدت به اين جنبش نزديک هستند به خاطر اظهار نظرهای جنجالی و واکنش برانگيز در مورد تجاوز به زنان و بارداری ناشی از آن شکست خوردند. در رای گيری های روز سه شنبه، رقابت بر سر ۳۳ کرسی خالی مجلس سنا بود که ۲۳ کرسی آن در گذشته متعلق به دمکرات ها و ۱۰ کرسی آن نيز متعلق به جمهوریخواهان بود. يکی از معدود پيروزی های مهم جمهوری خواهان، در انتخابات ايالت آريزونا بود که يک چهره جديد جمهوریخواه توانست کرسی نماينده سابق حزب در اين ايالت را حفظ کند. در ايالت ماساچوست که معمولا به دمکرات ها گرايش زيادی دارد اليزابت وارن پروفسور دانشگاه هاروارد در يک رقابت سرسختانه و بسيار تنگاتنگ توانست اسکات براون سناتور جمهوریخواه اين ايالت را شکست دهد. در ايالت کنتيکات، کريس مورفی از حزب دمکرات توانست ليندا مک ماهن جمهوری خواه را که سابقا از مديران يک شبکه رسانه ای کشتی کج بوده شکست دهد. سناتور سابق اين ايالت جو ليبرمن بود که جزو مستقل ها محسوب می شد. خانم مک ماهن در رقابت های سال ۲۰۱۰ نيز شکست خورده بود. آمارهای کارزار انتخاباتی وی نشان می دهد که وی در اين دو دوره رقابت چند ده ميليون دلار از پول شخصی خود را هزينه کرده بود. در ايالت فلوريدا سناتور بيل نلسون از حزب دمکرات با شکست دادن نامزد جمهوری خواهان برای سومين دوره کرسی اين ايالت در مجلس سنا را حفظ کرد. باب کيسی سناتور دمکرات در پنسيلوانيا نيز کرسی خود را حفظ کرد. کرسی خالی مجلس سنا برای ايالت مين را آنگوس کينگ نامزد مستقل اشغال خواهد کرد که بر نامزدهای جمهوریخواه و دمکرات پيروز شد. انتظار می رود که وی در تصميم گيری های اصلی به سمت حزب دمکرات متمايل باشد. در ايالت ويرجينيا دمکرات ها با وجود بازنشسته شدن سناتور قبلی خود توانستند اين کرسی را حفظ کنند. در ايالت ورمونت، برنی ساندرز سناتور ليبرال توانست حريف جمهوریخواه خود را شکست دهد. وی معمولا به سمت حزب دمکرات متمايل است. و در ويرجينيای غربی نيز سناتور جو مانچين با پيروزی بر حريف جمهوریخواه خود توانست اين کرسی را برای حزب دمکرات حفظ کند.
رهبران سیاسی اسرائیل که با نگاه ویژهای درانتظار روشن شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بودند، با شنیدن خبر ابقای باراک اوباما در کاخ سفید زودتر از رهبران بسیاری دیگر از کشورهای جهان به این تحول واکنش نشان دادند.رهبران سیاسی اسرائیل که با نگاه ویژهای درانتظار روشن شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بودند، با شنیدن خبر ابقای باراک اوباما در کاخ سفید زودتر از رهبران بسیاری دیگر از کشورهای جهان به این تحول واکنش نشان دادند. مقامات اسرائیل در نخستین اظهارنظرهای خود بلافاصله از باراک اوباما، چهل و چهارمین رئیس جمهوری برگزیده ایالات متحده، خواستند که بیش از گذشته برای مهار برنامه هستهای ایران تلاش کند. اما روزنامه هاآرتص در تحلیل خود از تبعات پیروزی اوباما برای اسرائیل نوشته است که «بازنده اصلی انتخابات آمریکا، نه میت رامنی، که بنیامین نتانیاهو بود». هاآرتص نوشت در تاریخ مناسبات دو کشور سابقه نداشته است که یک رهبر سیاسی اسرائیل با «اقدامی چنین نابخردانه» به دخالت در انتخابات آمریکا بپردازد و به سوی جنگ و ستیز آشکار با آمریکا برود: «او حالا کمترین اعتبار را نزد آمریکا خواهد داشت.» اشاره این روزنامه اسرائیلی حمایت نخست وزیر اسرائیل از میت رامنی، رقیب باراک اوباما، در انتخاباتی است که با پیروزی اوباما به پایان رسید. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، تنها دقایقی پس از قطعی شدن پیروزی باراک اوباما و پایان نطق پیروزی رئیس جمهور برگزیده در مقر انتخاباتیاش در شیکاگو، در بیانیهای تأکید کرد که «همپیمانی راهبردی اسرائیل و آمریکا قویتر از هر زمان دیگر است». آقای نتانیاهو که در آخرین ماههای کارزار نفسگیر انتخاباتی آمریکا آشکارا در کنار میت رامنی دوست دیرینه و شریک بازرگانی دهههای گذشته خود ایستاده بود، در بیانیه روز چهارشنبه خود گفت: «من به همکاری با دولت اوباما در راه تامین منافع حیاتی برای امنیت مردم اسرائیل ادامه خواهم داد.» وبسایت روزنامه هاآرتص نوشته است که نتانیاهو برای تأکید بر دیدگاهی که در این بیانیه مورد تاکید قرار داده روز چهارشنبه با دن شاپیرو، سفیر یهودی آمریکا در تلآویو، نیز دیدار میکند. به نوشته هاآرتص، در این دیدار تلاش میشود که برای نتانیاهو یک گفتوگوی تلفنی با اوباما ترتیب داده شود. باراک اوباما دو ماه پیش در جریان سفر نتانیاهو به نیویورک و حضور او در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از ملاقات با نخست وزیر اسرائیل خودداری کرد. این همان سفری است که بنیامین نتانیاهو در جریان آن «خط قرمز» خود برای ایران را با نشان دادن یک نمودار ساده از تریبون سازمان ملل اعلام کرد، اما دولت آمریکا در واکنش صراحتا تأکید کرد که حاضر به کشیدن خط قرمز در برابر برنامه هستهای ایران نیست. در همین حال باراک اوباما در ماههای اخیر و نیز در تمامی مصاحبههای خود در جریان کارزار انتخاباتیاش و همچنین در سه دور مناظره با میت رامنی تأکید کرد که دولت او بود که بیشترین و سنگینترین تحریمها را علیه جمهوری اسلامی برقرار کرده و این تحریمها ادامه خواهد یافت. از سوی دیگر بنیامین نتانیاهو شامگاه دوشنبه در مصاحبهای با رسانههای کشورش گفت که آمادگی او برای رفتن به سوی گزینه نظامی در برابر برنامه هستهای ایران «جدی» است؛ چه با آمریکا وچه بدون آن، و وقتی احساس کند که زمان عملی کردن این گزینه رسیده، «از کسی اجازه نخواهد گرفت». آقای نتانیاهو این سخنان را در واکنش به پخش گزارشی مستند از شبکه دوم تلویزیون اسرائیل بیان کرد، گزارشی که با اجازه اداره سانسور ارتش اسرائیل پخش شد و در آن فاش گردید که نتانیاهو و اهود باراک، وزیر دفاع این کشور، در سال ۲۰۱۰ در نشستی محرمانه که تنها هشت نفر از وزیران پستهای حساس در آن شرکت داشتند به ارتش فرمان دادهاند که بالاترین حالت آمادهباش را برای آغاز حمله به تاسیسات هستهای ایران برقرار کند. با این حال مخالفتهای قاطع ژنرال اشکنازی و مئیر داگان، ائتلاف نتانیاهو- باراک را از عملی کردن این حمله بازداشته است. اما رهبران احزاب اپوزیسیون اسرائیل که در ماههای اخیر بهشدت از نتانیاهو انتقاد کرده و او را عامل ایجاد شکاف در مناسبات اسرائیل و آمریکا دانستهاند، با پیروزی اوباما فرصت را برای تشدید انتقادها از نتانیاهو مناسب دیدهاند. خانم شلی یخیموویچ، رهبر حزب اپوزیسیون کارگر، روز چهارشنبه به شبکه دوم تلویزیون کشورش گفت که «ما با دخالت در انتخابات آمریکا مخالف بودیم». به گفته این سیاستمدار، حمایت تلویحی نتانیاهو از میت رامنی «روشن» بود. ایتان کابل عضو حزب کارگر نیز گفت: «نتانیاهو روی اسب بازنده شرطبندی کرد و مناسبات اسرائیل و آمریکا را به قهقرایی بیسابقه کشاند و اگر مردم اسرائیل در انتخابات پیش رو دوباره نتانیاهو را انتخاب کنند، یعنی این که ما باید در این چهار سال باز شاهد سقوط بیشتر روابطمان با آمریکا باشیم.» در همین حال وبسایت روزنامه یدیعوت آخرونوت روز سهشنبه به نقل از تحلیلگران اسرائیلی نوشته است که تیم انتخاباتی نتانیاهو نگران است اوباما پس از پیروزی در انتخابات به تلافیجویی از حمایت آشکار نتانیاهو از میت رامنی بپردازد و بخواهد از راههای مختلف در انتخابات سوم بهمن اسرائیل دخالت کند و موجب شکست یا تضعیف جدی نتانیاهو و حزب لیکود شود. باراک اوباما روز اول بهمن سوگند ریاست جمهوری دوره دوم خود را ایراد خواهد کرد و تنها دو روز پس از آن، در سوم بهمن، انتخابات مجلس اسرائیل برگزار میشود.
خبرگزاری مهر از مجلس شورای اسلامی گزارش داد که دولت ۱۲ میلیارد دلار از پول نفت را به حساب ذخیره کشور واریز نکرده است. این خبر در پی قرائت گزارش تفریغ بودجۀ سال ۱۳۸۹ در مجلس، در روز چهارشنبه اعلام شد. این گزارش میافزاید که این اقدام دولت، موجب عدم پرداخت تعهدات حساب ذخیره ارزی شده است، به طوری که تعهدات قطعیشده پرداخت نشدهاند. همچنین در بخشهای دیگری از این گزارش به تخلفهای مالی و قانونی متعدد دیگر توسط دولت دهم اشاره شده است.
یک مقام ترکیه که نامش فاش نشده می گوید این کشور با متحدانش از جمله آمریکا، درباره احتمال استقرار سیستم موشکی پاتریوت در مرز ترکیه با سوریه، گفتگو کرده است. به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس این مقام وزارت خارجه ترکیه گفته است این یکی از طرحهایی است که برای جلوگیری از حملات سوریه علیه مخالفان دولت بشار اسد و غیرنظامیان در نظر گرفته شده است. او افزوده است که اگر چه به دلیل برگزاری انتخابات آمریکا، تصمیم گیری در اینباره به تعویق افتاده است، اما هرگونه استقرار موشکی با حمایت ناتو انجام خواهد شد.
به گزارش خبرگزاریها حزب جمهوری خواه آمریکا،به رغم شکست در انتخابات ریاست جمهوری، همچنان اکثریت در مجلس نمایندگان این کشور را در اختیار دارد. حزب دمکرات در مجلس سنا، با اختلاف اندکی، اکثریت دارد با تقسیم دو نهاد قانونگذاری بین دو حزب دمکرات و جمهوری خواه، همچنان تصویب قوانین برای باراک اوباما، چالش محسوب می شود.
مقامهای بحرین تابعیت ۳۱ شهروند شیعۀ این کشور، از جمله دو نماینده پیشین پارلمان را پس گرفتند. خبرگزاری رسمی بحرین روز چهارشنبه با اعلام این خبر افزود که این افراد، امنیت ملی بحرین را تحت الشعاع قرار دادهاند. این تصمیم ِ مقامهای بحرین، دو روز پس از آن اعلام شد که بحرین حزب الله لبنان را به دست داشتن در چند بمبگذاری که به کشته شدن ۲ نفر انجامید، متهم کرد.
دومین روز از اعتصاب ۴۸ ساعته ِ گسترده در یونان روز چهارشنبه آغاز شد. به گزارش خبرگزاریها این اعتصاب، سیستم حمل و نقل شهری و خدمات درمانی در یونان را مختل کرده است. روز سه شنبه حدود سی هزار نفر در در خیابانهای آتن تظاهرات کردند. اعتصاب و اعتراض در یونان، در آستانه رای گیری در پارلمان آن کشور برای دور تازهای از ریاضتهای اقتصادی، شکل گرفته است. اعتصاب ۴۸ ساعته قرار است عصر روز چهارشنبه با تجمع در میدانی در مرکز آتن پایان یابد.
دادستانی تهران اعلام کرد که ۱۰ تن در روز چهارشنبه به اتهام «قاچاق مواد مخدر» اعدام شدند. مقامات ایران دو هفته پیش از این نیز خبر از اجرای مجازات اعدام ۱۰ نفر به جرم «قاچاق مواد مخدر» دادند که این امر واکنش سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا را به دنبال داشت.دادستانی تهران اعلام کرد که روز چهارشنبه، ۱۷ آبان، ۱۰ تن به جرم «قاچاق مواد مخدر» اعدام شدند. بر اساس اطلاعیهای که در وبسایت دادسرای عمومی و انقلاب تهران منتشر شدهاست، از این محکومان «صدها کیلوگرم مواد مخدر از انواع مختلف کشف شده بود». این اطلاعیه میافزاید که «شعبات دادگاههای رسیدگیکننده با حضور نمایندگان دادستان و وکلای محکومان به اتهامات آنان رسیدگی کرده و با توجه به جرایم ارتکابی، آنان را به اعدام محکوم کردند.» در ایران برای جرائمی مانند قتل، تجاوز، سرقت مسلحانه، قاچاق مواد مخدر و زنا محکومیت اعدام در نظر گرفته میشود و از این نظر ایران همراه با کشورهای چین، عربستان سعودی و ایالات متحده در شمار کشورهایی قرار میگیرد که به طور بالاترین میزان اعدام در آنجا به ثبت میرسد. مقامات ایران دو هفته پیش از این نیز خبر از اجرای مجازات اعدام ۱۰ نفر به جرم «قاچاق مواد مخدر» دادند که این امر واکنش سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا را به دنبال داشت. کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در واکنش خود اجرای مجازات مرگ برای این افراد را «انزجارآمیز» توصیف کرد و احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر در ایران آن را «شوکآور» خواند. احمد شهید دو هفته پیش گفت که طی هشت ماه اول سال جاری میلادی بیش از ۳۰۰ مورد اجرای مجازات مرگ در ایران ثبت شدهاست ولی تأکید کرد که به احتمال زیاد رقم واقعی اعدامشدگان بیشتر از اینها است چون حکومت ایران نشر اطلاعات در این موارد را محدود کردهاست. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره حقوق بشر در ایران گفت که طی سال ۲۰۱۱ حداقل ۶۷۰ نفر در ایران اعدام شدهاند که با احتساب جمعیت آن کشور نشان میدهد ایران بالاترین رقم اعدام در سطح جهان را دارد. سازمان عفو بین الملل بارها از حکومت ایران خواسته است تا این اعدامها را متوقف کند. به گفته این نهاد مدافع حقوق بشر این مجازات برای جرائم مربوط به قاچاق مواد مخدر بیش از حد سختگیرانه و بی رحمانه است. حدود سه چهارم از موارد اعدام در ایران به قاچاق مواد مخدر مربوط میشود که بخشی از قوانین و روشهای سختگیرانه حکومت در برخورد با این معضل است. سازمان عفو بین الملل در ماه اکتبر گزارش داد که طی نه ماهه سال جاری میلادی حدود ۳۴۴ نفر در ایران اعدام شدهاند که بخش اعظم آن مربوط به قاچاق مواد مخدر بودهاست. به گفته این نهاد، در سال ۲۰۱۱ نیز حداقل ۳۶۰ مورد اعدام در ایران اجرا شده که سه چهارم آن مربوط به مجرمان مواد مخدر بودهاست. موقعیت جغرافیایی ایران باعث شده که حجم وسیعی از مواد مخدری که از افغانستان به سوی اروپا منتقل میشود از این کشور عبور کند. به همین خاطر مسئله مبارزه با مواد مخدر چه در شکل قاچاق و چه در شکل اعتیاد برای حکومت آن کشور یک مشکل جدی است. براساس آمارهای رسمی دولت، حدود دو میلیون نفر در ایران به مواد مخدر معتاد هستند که از این میان اعتیاد ۴۰۰ هزار نفر به هروئین است. بر پایه آمارهای وزارت بهداشت ایران طی سال خورشیدی گذشته، سه هزار و ۶۵۶ مورد مرگ بر اثر اعتیاد به مواد مخدر ثبت شدهاست.
دو هفته پس از آنکه تيم فوتبال دختران ايران با نتيجه ۱۲-۲ از سد تاجيکستان گذشت، تيم ملی فوتبال ايران هم در ديداری تدارکاتی که در ورزشگاه آزادی برگزار شد، با نتيجه ۶-۱ مقابل تاجيکستان به پيروزی رسيد.دو هفته پس از آنکه تيم فوتبال دختران ايران با نتيجه ۱۲-۲ از سد تاجيکستان گذشت، تيم ملی فوتبال ايران هم در ديداری تدارکاتی که در ورزشگاه آزادی برگزار شد، با نتيجه ۶-۱ مقابل تاجيکستان به پيروزی رسيد. ايران مهيای بازی با ازبکستان در چارچوب مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزيل می شود که بيست و چهارم آبان، ۱۴ نوامبر در تهران برگزار خواهد شد. قاسم دهنوی و يعقوب کريمی هر کدام دو بار، احمد حسنزاده و عليرضا عباسفرد نيز هر کدام يک بار برای ايران گلزنی کردند. تک گل تاجيکستان را نيز ساوان کلوف به ثمر رساند. کارلوس کیروش سرمربی تيم ملی فوتبال ايران پس از اين بازی از جمع ۲۸ بازيکن اردونشين، پنج بازيکن را خط خواهد زد و بيست و سه بازيکن باقی مانده، مهيای جدال حساس با ازبکستان خواهند شد. نکته اصلی جدال ايران و تاجيکستان، حضور بازيکنان ذخيره در ترکيب ايران بود. از طرفی علی کريمی که چند هفته ای است از سوی مانوئل ژوزه سرمربی پرسپوليس کنار گذاشته شده، بازوبند کاپيتانی را در اختيار داشت. او در دقيقه ۴۲ به دليل مصدوميت تعويض شد و جای خود را به آرش افشين داد تا بازوبند کاپيتانی هم به محمد نصرتی برسد. کريمی اما به رغم چند هفته دوری از ميدان، طی دقايقی که در زمين بود عملکرد موفقی داشت و دو پاس گل به يعقوب کريمی و قاسم دهنوی داد. خصوصاً پاس او به دهنوی بسيار زيبا بود. دريافت توپ در ميانه ميدان، چرخش و ارسال بلند توپ که در عمق خط دفاعی حريف، برای دهنوی مهيا شد. کريمی دچار کشيدگی خفيف عضله شده است اما تعيين ميزان دقيق مصدوميت او طبق اعلام پزشک تيم ملی، پس از آزمايش MRI مشخص خواهد شد. از حاشيه های بعد از مسابقه، عکس يادگاری بازيکنان تيم ملی تاجيکستان با علی کريمی در رختکن بود. بهترين بازيکن ايران در اين بازی را می توان قاسم دهنوی ناميد که دو گل به ثمر رساند و چند گل را نيز با کم دقتی يا به خاطر عملکرد خوب مدافعان و دروازه بان حريف از دست داد. ميلاد نوری نيز از بهترين بازيکنان ميدان بود و يکی از پنج نفری که ۹۰ دقيقه در ميدان حضور داشت. هافبک صبا قم سازنده گلهای پنجم و ششم بود. در فاز هجومی، همه جای زمين سرکشی کرد و يک بار هم با ضربهای زيبا تير دروازه تاجيکستان را لرزاند. در طرف مقابل، تاجيک ها يک موقعيت را در نيمه اول به دست آوردند که رحمان احمدی توپ را با خروجی به موقع، مشت کرد. در نيمه دوم نيز ارسال توپ روی دروازه ايران و ضربه سر اشتباه از مدافع ميانی ايران، باعث شد تاجيکستان تنها گل خود را به ثمر برساند. در ترکيب تيم ملی ايران رحمان احمدی (نيمه دوم: سوشا مکانی)، محمد نصرتی، شجاع خليلزاده، حسين ماهينی، احسان حاج صفی (نيمه دوم: احمد حسنزاده)، اميد نظری، ميلاد نوری، علی کريمی (دقيقه ۴۲ آرش افشين)، يعقوب کريمی (دقيقه ۶۴ پژمان نوری)، جلال رافخايی (نيمه دوم: عليرضا عباسفرد) و قاسم دهنوی (دقيقه ۷۳ محمدرضا خلعتبری) بازيکنان ايران در اين مسابقه بودند. کیروش: درهای تيم ملی باز است کارلوس کیروش پس از پيروزی شش بر يک مقابل تاجيکستان در نشست مطبوعاتی درباره ميدان دادن به بازيکنان جديد گفت: با اين مسابقه، خيلی از بازيکنان به ما اعلام کردند که پشت درهای تيم ملی ايستادهاند و بی تابی میکنند تا به تيم ملی دعوت شوند. ما هم درهای تيم ملی را باز گذاشتهايم تا بيايند. چهار هفته ديگر که در تورنمنت غرب آسيا شرکت میکنيم، اکثر اين بازيکنان به ميدان خواهند رفت. سرمربی تيم ملی ايران درباره برخی مخالفت ها پيرامون وقفه در برگزاری ليگ برتر و انتخاب رقبای تدارکاتی مانند تاجيکستان گفت: ما فقط بايد برای منافع خودمان بجنگيم. با نظر برخی کارشناسان ايرانی که درباره منافع خودشان حرف می زنند کاری ندارم. طبق برنامه خودمان پيش می رويم و از منافع تيم ملی دفاع میکنيم. کیروش در پاسخ سؤال خبرگزاری فارس که چرا او اين قدر استرس دارد، گفت: درباره استرس من نگران نباشيد. تحت کنترل است! ۳۲ سال با استرس در فوتبال زندگی کردم. استرس نباشد نمیتوانم زندگی کنم. چيزی که الان مهم است، بدون حاشيه در زمين کار خودمان را دنبال میکنيم. سرمربی تيم ملی ايران در پايان صحبت های خود ابراز اميدواری کرد در روز رقابت با ازبکستان حتی بيشتر از روز بازی با کره جنوبی، ورزشگاه آزادی مملو از تماشاگر شود. نيکلو کلازوويچ سرمربی تاجيکستان هم گفت: «بازی مقابل ايران و کیروش برايم افتخار بود. تاجيکستان خود را برای حضور در جام ملتهای ۲۰۱۳ آسيا آماده میکند. میخواهيم به مرحله نهايی جام ملتها صعود کنيم.» سرمربی صربستانی تيم ملی تاجيکستان برخلاف آنچه برخی رسانه های ورزشی در ايران نوشته بودند، تاکيد کرد که تيمش با ترکيب اصلی به تهران آمده و فقط دو بازيکن مصدوم که در روسيه هستند را به تهران نياورده است. کلازوويچ در ادامه گفت: «ايران امروز شش بر يک پيروز شد اما میتوانست ۱۰ بر يک به پيروزی برسد. به نظر من ازبکستان هيچ شانسی برای پيروزی در برابر ايران ندارد.»
روزنامه تهران امروز در گزارشی با تیتر «رقابت نفسگیر اوباما و رامنی در شمارش آرا» درباره رقابت «باراک اوباما و میت رامنی» در انتخابات روز سهشنبه آمریکا نوشته و روزنامه اعتماد با طرح این پرسش که «چه کسی پیروز انتخابات آمریکاست؟» نوشته است که «این پرسشی است که بیش از هر کشور دیگری در منطقه، در ایران بر سر زبانهاست».روزنامه تهران امروز در گزارشی با تیتر «رقابت نفسگیر اوباما و رامنی در شمارش آرا» درباره رقابت «باراک اوباما و میت رامنی» در انتخابات روز سهشنبه آمریکا نوشته و روزنامه اعتماد با طرح این پرسش که «چه کسی پیروز انتخابات آمریکاست؟» نوشته است که «این پرسشی است که بیش از هر کشور دیگری در منطقه، در ایران بر سر زبانهاست». روزنامه رسالت در شماره هفدهم آبانماه پیشنهاد داده که انتخاب رئیس جمهور آمریکا با رای شهروندان دنیا انجام شود. روزنامه جهان صنعت در سرمقاله شماره چهارشنبه به دشواریهای باراک اوباما در دوره دوم ریاست جمهوری اسلامی اشاره کرده و در تفاوت دو کاندیدای رقیب در انتخابات روز سهشنبه آمریکا نوشته است که «معروف است که اوباما رئیس جمهور منتخب جهان برای آمریکاست» و «رامنی گزینه منتخب آمریکاییها برای جهان». روزنامه اعتماد همچنین در گزارشی نظر هفت چهره سیاسی در ایران را درباره تاثیر انتخابات آمریکا بر ایران منتشر کرده است. روزنامه رسالت خبر داده است که حسین نوری همدانی از مراجع تقلید وابسته به جناح حاکم خواهان تشکیل «وزارتخانه امر به معروف و نهی از منکر» شده است، و روزنامه دنیای اقتصاد هم خبر داده که وزارت ارشاد اسلامی اجرای «طرح عفاف مردان» را از سال ۹۲ آغاز میکند. بازتاب انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در روزنامههای ایران روزنامه تهران امروز در گزارشی با تیتر «رقابت نفسگیر اوباما و رامنی در شمارش آرا» نوشته که در جریان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا «باراک اوباما و میت رامنی، دو نامزد اصلی انتخابات» رقابتی «شانه به شانه» داشتهاند. روزنامه اعتماد با طرح این پرسش که «چه کسی پیروز انتخابات آمریکاست؟» نوشته است که «این پرسشی است که بیش از هر کشور دیگری در منطقه، در ایران بر سر زبانهاست». این روزنامه با اشاره به «سرمایی که بیش از سه دهه بر روابط تهران- واشینگتن» حاکم بوده نوشته است که حتی «جنگ لفظی گاه و بیگاه دوجانبه نیز نتوانسته اهمیت این پرسش را در افکار عمومی ایرانیان تقلیل دهد». روزنامه اعتماد در عین حال نوشته است که «تفاوت انتخابات روز سهشنبه آمریکا با انتخابات چهار سال پیش، تحریمهایی است که در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما علیه ایران اعمال شده و بیش از همه مردم ایران را تحت فشار قرار داده است». این روزنامه نوشته است که «از سوی دیگر طرح موضوع مذاکره مستقیم ایران و آمریکا در هفتههای اخیر و گمانهزنیها درباره لغو تحریمها» نیز «اهمیت نتیجه انتخابات آمریکا را برای طرف ایرانی دوچندان کرده است». روزنامه اعتماد درباره «تفاوت سیاست اوبامای دموکرات با رامنی جمهوریخواه در قبال ایران» نیز نوشته است که «آن چه در تحلیل کارشناسان غربی به چشم میخورد تندتر شدن سیاست آمریکا در قبال ایران در صورت روی کار آمدن میت رامنی است». بهروز بهزادی سردبیر روزنامه اعتماد در سرمقاله این روزنامه درباره «فرق اوباما و رامنی»» نوشته است که «اولی دموکرات و دومی جمهوریخواه، اولی کمی چپ و دومی راست راست»، «اولی معتقد به دولت بزرگ و نقش دولت در مسائل آمریکا و دومی معتقد به دولت کوچک و نقش بنیادها در مسائل آمریکا»، «اولی به محدود کردن بودجه نظامی معتقد است و دومی به افزایش آن»، «اولی کمتر جنگ آغاز کرده است و بیشتر جنگها کار دومی بوده است». سرمقالهنویس روزنامه اعتمد اما تاکید کرده که تفاوت «مهم» دیگر در «حضور رئیسان جمهوری آمریکا در دور اول و دوم است و این شرایط برای تمام دنیا و حتی ایران باید فرق داشته باشد»، چرا که «معمولا روسای جمهوری آمریکا در چهار ساله اول کمتر کاری میکنند که ریسک داشته باشد و در چهار ساله دوم که دیگر امیدی به پیروزی در انتخابات بعدی ندارند، دست به ریسکهای بزرگ میزنند». بهروز بهزادی در روزنامه اعتماد نوشته است که «ما هم باید ببینیم که آیا یک اوبامایی باید بیاید که انتخابات بعدی برایش مهم نیست یا یک رامنی بیاید که آهسته و با نگرانی دور دوم انتخابات چهار سال در کاخ سفید را بگذراند، البته با لحاظ کردن خصلتهای دو حزب که فرق بسیار با هم دارند». پیشنهاد روزنامه رسالت؛ انتخاب رئیس جمهور آمریکا با رای شهروندان دنیا روزنامه رسالت در شماره هفدهم آبانماه با عنوان «اوبامای زخمخورده یا رامنی ناتوان» ادعا کرده است که «انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا در حالی برگزار شده است که نتیجه این انتخابات تاثیری بر سرنوشت و آینده مردم ایالات متحده آمریکا نخواهد داشت». این روزنامه وابسته به جناح حاکم البته در یادداشتی با تیتر «امروز، پادشاه دنیا انتخاب میشود»، نوشته است که «امروز، رئیس جمهور دنیا انتخاب میشود» و «یک شیلیایی هم باید در انتخابات آمریکا رأی بدهد. همین طور یک پانامایی، ژاپنی، افغانی، عراقی، پاکستانی، فلسطینی، اروپایی، یا ایرانی» هم «تا وقتی این رئیسجمهور، کل دنیا را قلمرو منافع ملت خود تعریف میکند، همه دنیا حق دارند تا در انتخاب او سهمی داشته باشند». نویسنده روزنامه رسالت همچنین نوشته است که «در شرایطی که مرزهای ملی پشت سر گذاشته میشود و دولتها عملاً خود را محق میدانند تا خارج از مرزهای ملی، برای حفظ منافع ملی دست به اقدام بزنند، این کلیت تقسیمناپذیر چیست و کجاست؟» و «آیا میتوان همچنان دموکراسی و حق رأی در مقیاس ملی را توجیه کرد؟» این روزنامه همچنین نوشته است که «کشوری که خود را محق میداند تا خارج از مرزهای ملی، برای حفظ منافع ملی دست به اقدام بزند» و «در شرایطی که نام آن را «جهانیسازی» میگذارند، آیا دموکراسی میتواند همچنان در مقیاس ملی باقی بماند؟» دشواریهای اوباما در دور دوم ریاست جمهوری آمریکا روزنامه جهان صنعت در سرمقاله شماره چهارشنبه نوشته است که «نتیجه انتخابات آمریکا هماکنون مشخص شده و بنا به غالب پیشبینیها اگر حادثه غیرمنتظرهای رخ ندهد، باراک اوباما چهل و پنجمین رئیس جمهور آمریکاست» [باراک اوباما همچنان چهل و چهارمین رئیس جمهور آمریکا به حساب میآید- رادیوفردا]. مهران کرمی نوشته است که بر اساس پیشبینیها «در انتخابات همزمان کنگره، جمهوریخواهان اکثریت خود را در مجلس نمایندگان حفظ خواهند کرد، هرچند که سنای آمریکا در اختیار دموکراتها قرار میگیرد»، اما «در عین حال نزدیک به دو سوم فرمانداران ایالتها از حزب جمهوریخواه انتخاب خواهند شد». سرمقالهنویس روزنامه جهان صنعت نوشته است که «نکته بسیار ظریف در نظام انتخاباتی آمریکاست» که مردم این کشور خودآگاه یا ناخودآگاه «نظام نظارت و توازن را که روح قانون اساسی این کشور است در عمل پیاده میکنند» و «توازنی میان دولت فدرال و دولتهای ایالتی برقرار خواهد شد و توازنی دیگر میان دستگاه اجرایی و دستگاه قانونگذاری» برقرار میشود، و «در نتیجه این توازن که قدرت یک حزب را برای دستیازی به همه ارکان قدرت محدود میکند». روزنامه جهان صنعت با تاکید بر این که «آقای اوباما برای پیشبرد برنامههای اجتماعی و اقتصادیاش در داخل کشور و نیز اهداف سیاست خارجی با مانع بزرگی به نام کنگره و حزب جمهوریخواه مواجه است» نوشته است که «تا چهار سال آینده در بسیاری مسائل چون حل بحران خاورمیانه و مسئله فلسطین-اسرائیل یا پرونده ایران زمینگیر شود و به عنوان رئیس جمهوری شناخته شود که در دوره دوم ریاستش با ناکامی کاخ سفید را ترک کند». مهران کرمی در سرمقاله روزنامه جهان صنعت نوشته است که «این مسئله برای میت رامنی به گونه دیگری است» و «چنان چه میت رامنی رئیس جمهور شود، دستکم برای دو سال تا انتخابات کنگره با قوه مقننهای همدست کار خواهد کرد و در تصمیمگیریها، چه داخلی و چه خارجی دست بازتری خواهد داشت». سرمقالهنویس روزنامه جهان صنعت نوشته است که «اگرچه اسب قدرت برای آقای اوباما زین شده، اما آقای رامنی راکب قابلتری برای این اسب خواهد بود، هرچند که دوباره همچون دوران جرج بوش حمایت جهانی کمتری را پشت سرش احساس خواهد کرد». روزنامه جهان صنعت همچنین نوشته است که «معروف است که اوباما رئیس جمهور منتخب جهان برای آمریکاست» و «رامنی گزینه منتخب آمریکاییها برای جهان». تاثیر انتخابات آمریکا بر ایران به روایت هفت چهره سیاسی روزنامه اعتماد همچنین در گزارشی نظر شماری از چهرههای سیاسی در ایران را درباره تاثیر انتخابات آمریکا بر ایران منتشر کرده است. غلامحسین کرباسچی شهردار اسبق تهران و از چهرههای سرشناش حزب کارگزاران میگوید که «بیشتر بستگی به رفتار و سیاستورزی ایران دارد» و «هیچ فرقی بین جمهوریخواهان و دموکراتها نیست»، چرا که «فکر میکنم که منافع ملی آمریکا بیش از هر چیزی برای رامنی و اوباما ارزش دارد». صادق زیباکلام استاد دانشگاه تهران میگوید: «معتقدم که در اساس برای ایران خیلی فرقی نمیکند که اوباما پیروز شود یا میت رامنی»، اما «دستکم و در کوتاهمدت به نفع ایران خواهد بود که اوباما پیروز شود». صادق زیباکلام تاکید کرده که «به خیر و صلاح ایران است که اوباما مجددا انتخاب شود»، چرا که «رامنی اگر بازی را ببرد نشان خواهد داد که کشتیبان را سیاستی دیگر آمده است و سیاستهای مماشات و مدارای اوباما در قبال ایران را کنار خواهد زد». عباس عبدی که در سالهای نخست پس از انقلاب در شمار «دانشجویان پیرو خط امام» و از «اشغالکنندگان سفارت آمریکا در تهران» بود و اکنون از چهرههای نزدیک به اصلاحطلبان است نیز گفته است که «اگر بخواهم از زاویه منتقدان به داستان ریاست جمهوری آمریکا نگاه کنم، اوباما را ترجیح میدهم»، اما «منتقدان عادی و رادیکال حکومتی رامنی را ترجیح میدهند». محمد خوشچهره از کارشناسان اقتصادی، حامی سابق و منتقد فعلی محمود احمدینژاد نیز با تاکید بر این که «ما بیش از آن که به انتخابات آمریکا نگاه کنیم باید به مسائل داخلی خودمان توجه داشته باشیم» گفته است که «آنهایی که به اوباما خوشبین هستند از این مسئله غافلاند که اوباما پس از پیروزی بر ضریب تحریمها و فشارهای علیه ایران خواهد افزود». محمد خوشچهره با تاکید بر این که «عقلانیت مولفه اصلی قدرت است» گفته است که «اگر تصمیمات داخلی ایران رنگ و بوی عقلانیت داشته باشد فرقی نمیکند که اوباما در کاخ سفید بماند یا رامنی رئیس جمهور شود»، چرا که «تصمیمات عقلانی عامل بازدارنده بسیاری از رفتارهای خشن خواهد بود». مصطفی کواکبیان دبیرکل حزب همبستگی نیز تاکید کرده است که «اگر اوباما رئیس جمهور آمریکا باقی بماند برای ما بهتر است» و «دولتدار شدن جمهوریخواهان، معادلات و مرزهای جهانی را تغییر میدهد که با توجه به شرایط ایران این مسئله خیلی به نفع ما نیست». رضا اکرمی نماینده سابق مجلس و نزدیک به طیف اصولگرایان منتقد نیز با اشاره به این که «آمریکاییها بر اساس منافع ملی حرکت میکنند و جمهوریخواهان و دموکراتها تنها در اتخاذ تاکتیکها برای اجرای این استراتژی واحد با یکدیگر تفاوت دارند» گفته است که «برای ایران فرقی نمیکند که چه دولتی در آمریکا روی کار بیاید. مسئله مهم این است که رابطه ایران و آمریکا در چه چارچوبی میتواند اتفاق بیفتد». حجتالاسلام رضا اکرمی همچنین تاکید کرده است که «مشکل ما در حال حاضر آقای احمدینژاد است که در تریبونهای داخلی میگوید فصل زورگویی قدرتهای جهانی مانند آمریکا تمام شده است و در عمل به دنبال رابطه با آمریکا میرود». و در آخر حمیدرضا ترقی معاون بینالملل حزب موتلفه اسلامی گفته است که در دور دوم ریاست جمهوری باراک اوباما «بعید است که استراتژی آمریکا در قبال ایران تغییری پیدا کند». معاون بینالملل موتلفه اسلامی همچنین گفته است که «ما هم نمیتوانیم از میان کاندیدای جمهوریخواهان و دموکراتها یکی را انتخاب کنیم و بگوییم که کدام یک برای ایران بهتر است که رئیس جمهور شود» و برای جمهوری اسلامی «اوباما، بد است و رامنی، بدتر». پیشهاد تشکیل وزارت امر به معروف، اجرای طرح «عفاف مردان» روزنامه رسالت خبر داده است که حسین نوری همدانی از مراجع تقلید وابسته به جناح حاکم خواهان تشکیل «وزارتخانه امر به معروف و نهی از منکر» شده است، و روزنامه دنیای اقتصاد هم خبر داده که وزارت ارشاد اسلامی اجرای «طرح عفاف مردان» را از سال ۹۲ آغاز میکند. به نوشته روزنامه رسالت، روز سهشنبه حسین نوری همدانی در دیدار با «آمران به معروف و ناهیان از منکر استان قم و گردان ۳۷۱ اباذر» گفته است که «نظر آیتالله خمینی تاسیس یک وزارتخانه قوی به نام امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی بود که هر کس با هر عنوان در زمینههای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و... خلافی داشته باشد، و این وزارتخانه باید بتواند بر آن نظارت داشته و امر و نهی کند». روزنامه رسالت از قول این مرجع تقلید نزدیک به جناح حاکم نوشته است که «در این وزارتخانه باید افرادی انتخاب شوند که در تمامی امور تخصص کافی داشته باشند و این نشاندهنده اهمیت تشکیلات مربوط به امر به معروف و نهی از منکر است». همزمان روزنامه دنیای اقتصاد از قول حمید شاهآبادی معاون امور هنری وزارت ارشاد گزارش داده است که «برنامههای رعایت عفاف و پوشش برای آقایان از سال ۹۲ عملیاتی میشود». معاون وزارت ارشاد اسلامی با تاکید بر این که «بسیاری از پوششهای آقایان با شاخصههای ایرانی و اسلامی مغایرت دارد» گفته است که «لباس آقایان باید ساماندهی شود و طرح شناسه یکپارچهسازی مد و لباس ایرانی اسلامی، شیما، در مورد لباس آقایان هم اجرایی شود تا لباسهایی که شناسه دارند در جامعه رواج پیدا کنند». به نوشته روزنامه دنیای اقتصاد، معاون امور هنری وزارت ارشاد اسلامی همچنین گفته است که «کمیتههای تخصصی متعدد باید لباسها را بررسی کنند و مواردی مبنای سرمایهگذاری قرار گیرند که مولفههای اسلامی و ایرانی را داشته باشند».
بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است نرخ تورم در ایران که در فروردین ماه امسال ۲۱٫۸ درصد بود است ماه به ماه افزایش داشته و در مهرماه به ۲۴٫۹ درصد رسیدهاست.بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است نرخ تورم در ایران که در فروردین ماه امسال ۲۱٫۸ درصد بود است ماه به ماه افزایش داشته و در مهرماه به ۲۴٫۹ درصد رسیدهاست. گزارش بانک مرکزی از خلاصه نتایج به دستآمده از شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران نشان میدهد که نرخ تورم در دوازده ماهه منتهی به مهرماه امسال نسبت به مدت مشابه سال پیش ۳٫۱ درصد افزایش پیدا کرده و به ۲۴٫۹ درصد رسیدهاست. به نوشته خبرگزاری مهر، پیش از این، بانک مرکزی نرخ تورم در دوازده ماه منتهی به شهریورماه را ۲۴ درصد، مردادماه ۲۳٫۵ درصد، تیرماه ۲۲٫۹ درصد، خردادماه ۲۲٫۴ درصد، اردیبهشت ماه ۲۲٫۲ درصد و فروردین ماه را ۲۱٫۸ درصد اعلام کرده بود که نشاندهنده افزایش ماه به ماه تورم در ایران است. اعلام این روند افزایشی بر اساس آمارهای رسمی بانک مرکزی در حالی است که محمود احمدینژاد، رییس جمهوری ایران روز ۱۳ شهریور در یک گفتوگوی تلویزیونی رشد تورم را رو به کاهش دانست. میان آمار و ارقام اعلامشده توسط بانک مرکزی با مرکز آمار ایران همواره ناهمسانیهایی مشاهده میشود و برای نمونه در حالی که بانک مرکزی نرخ تورم تیرماه امسال را ۲۲٫۹ درصد اعلام کرده مرکز آمار ایران نرخ تورم برای همین ماه را ۲۵٫۹ درصد گزارش کردهاست. عادل آذر رییس مرکز آمار ایران، روز یکم آبان، اعلام کرد که گزارشهای مربوط به نرخ تورم محرمانهاست و افزود که این گزارشها فقط در اختیار مدیران کشور قرار میگیرد و اگر آنها صلاح بدانند منتشر میشود. بانک مرکزی نرخ تورم را بر پایه ۳۵۹ قلم کالا و خدمت محاسبه میکند که تعداد زیادی از آنها به ندرت و یا با فاصله زمانی زیاد مورد استفاده یک مصرفکننده عادی ایرانی است. به همین خاطر مصرفکنندگان ایرانی به تجربه خود حس میکنند که روند گران شدن کالاهای مورد نیاز دایمیشان، به خصوص کالاهای خوراکی، به مراتب بیشتر از نرخ اعلامشده توسط مراجع حکومتی برای کلیه کالاها است. مرکز آمار ایران به عنوان متولی قانونی اعلام نرخ تورخ، ماهها از اعلام نرخ تورم خودداری میکرد و بانک مرکزی نیز از آذرماه ۱۳۹۰ تا بیستم فروردینماه سال جاری هیچ اطلاعی درباره نرخ تورم اعلام نکرده بود. بانک مرکزی جمهوری اسلامی در آغاز سال جاری در گزارشی با اشاره به افزایش تورم در ایران نسبت به افزایش شکاف طبقاتی در کشور هشدار داد و شش ماه و نیم پس از آن حسینعلی شهریاری، رییس کمیسیون بهداشت مجلس، در همین زمینه خبر داد که «در جامعه کنونی مردم یا فقیرند یا غنی، دیگر قشر متوسط کارمند نداریم چرا که افزایش نرخ تورم بهشدت منظر روانی جامعه را تحت تاثیر قرار دادهاست.»
به گزارش خبرگزاری فارس، زلزلۀ بامداد امروز در ورزقان، ۵۰ مجروح بر جا گذاشته است. این زلزلۀ پنج و یک دهم ریشتری صبح روز چهارشنبه این منطقه را به لرزه درآورد. این زلزله در حالی رخ داده است که در مرداد ماه گذشته، این منطقه به دلیل وقوع چند زلزله، به خسارات شدیدی مواجه شد و بسیاری از مردم روستاها همچنان در چادرها زندگی میکنند.
رای دهندگان ایالتهای کلرادو و واشنگتن، همزمان با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، با شرکت در رفراندوم هایی، به قانونی شدن استفاده از ماریجوانا رای موافق دادند. اگرچه همچنان استعمال ماریجوانا در اماکن عمومی در این ایالتها ممنوع است. خبرگزاریها میافزایند که این دو ایالت با تصویب این قانون، در مقابله مستقیم با دولت فدرال قرار میگیرند که ماری جوانا را ماده مخدر غیرقانونی به شمار می آورد. همچنین در ایالت های مِین، واشنگتن و مری لند، برای اولین بار با رای عمومی، ازدواج همجنسگرایان قانونی اعلام شد. پیش از این تنها برخی از دادگاههای مناطق مختلف در برخی ایالت ها، با ازدواج همجنسگرایان موافقت کرده بودند.
نمایندگان گروههای مخالف اسد که از ابتدای هفته جاری با هدف دست یافتن به یک ائتلاف فراگیر و اجرای خواستههای آمریکا در قطر گرد آمدهاند، تا روز پنجشنبه فرصت خواهند داشت در مورد اصلاح در درون شورای ملی (انتقالی) سوریه توافق کنند. شکست اجلاس دوحه عدم مداخله فعالتر آمریکا در جنگ داخلی سوریه و ادامه حیات رژیم اسد را به دنبال خواهد داشت.نمایندگان گروههای مخالف اسد که از ابتدای هفته جاری با هدف دست یافتن به یک ائتلاف فراگیر و اجرای خواستههای آمریکا در قطر گرد آمدهاند، تا روز پنجشنبه فرصت خواهند داشت در مورد اصلاح در درون شورای ملی (انتقالی) سوریه توافق کنند. شکست اجلاس دوحه عدم مداخله فعالتر آمریکا در جنگ داخلی سوریه و ادامه حیات رژیم اسد را به دنبال خواهد داشت. هفته گذشته هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا، طی دیدار از زاگرب، پایتخت کروآسی، خطوط سیاست خارجی تازه آمریکا در قبال اپوزیسیون سوریه را ترسیم کرد و انتظارات واشینگتن از شورای ملی سوریه و اصرار بر تشکیل ائتلافی فراگیر از مخالفان اسد را مورد تاکید قرار داد. مخالفان اسد طی ماههای اخیر از پیشروی محسوس علیه نیروهای دولتی بازماندهاند و طرح آتشبس موقت در سوریه نیز که با پیشنهاد اخضر ابراهیمی، نماینده صلح سازمان ملل، مطرح شده بود به دلیل پراکندگی در صفوف مخالفان و بیتفاوتی رژیم اسد نسبت به مفاد آن به شکست کشیده شد. گروههای کنونی مخالف اسد مرکب از اسلامگرایان (اخوانالمسلمین) و غیرمذهبیها، مبارزان داخلی و نیروهای نظامی وارداتی مورد حمایت دولتهای عرب (جهادیها) است. کشورهای عربستان، قطر، لیبی، ترکیه و تا حدودی دولت فرانسه از مخالفان اسد حمایت میکنند. کمکهای بریتانیا به مخالفان اطلاعاتی و کمکهای آمریکا «غیر مرگبار» توصیف شده است. دولتهای روسیه و جمهوری اسلامی نیز در کنار دولت اسد قرار گرفته و با پشتیبانی سیاسی چین تاکنون تلاشهای مخالفان را برای دست یافتن به دمشق و برکناری اسد از قدرت عملا خنثی ساختهاند. انتظارات آمریکا آمریکا معتقد است که شورای ملی سوریه نماینده کلیه گروههای مخالف اسد در داخل و خارج از آن کشور نیست و ارتش آزاد سوریه نیز با حضور هزاران جهادی غیر سوری در آن، ساختار انضباطی لازم و شرایط همراهی با انتقال کنترل شده قدرت از اسد به مخالفان را از دست داده است. از این جهت نمیتواند مورد حمایت کامل آمریکا قرار گیرد. اظهارات هفته گذشته هیلاری کلینتون در زاگرب حاکی از تغییر سیاست آمریکا در قبال مخالفان اسد در سوریه و فاصله گرفتن واشینگتن از شکل کنونی شورای ملی انتقالی در آن کشور است. طی ماههای گذشته مقامات دولت آمریکا تلاشهای گستردهای را برای نزدیک ساختن گروههای سوری مخالف اسد به عمل آوردند، ولی اختلاف سلیقههای فردی و ادامه رقابتهای گروهی این تلاشها را خنثی ساخت. خانم کلینتون در زاگرب ضمن تاکید بر «ضرورت پرهیز از افراطگرایی» خاطرنشان ساخت: «وجود اپوزیسیونی در سوریه مورد نیاز است که بتواند با هر بخش از جامعه و ساکنان هر منطقهای از آن کشور گفت و شنود کند. ما همچنین به اپوزیسیونی نیازمندیم که رسما موضع خود را برای ایستادگی در مقابل افراطیونی که قصد سرقت انقلاب در آن کشور را دارند اعلام کند.» ترکیب مخالفان شورای ملی سوریه که هسته اصلی آن در ترکیه شکل گرفته دارای ۳۰۰ عضو است. در نشست چهار روزه دوحه این شورا قرار است با هدف دعوت از نمایندگان گروههای تازه، تعداد اعضای خود را به ۴۲۰ عضو افزایش دهد. بسیاری از ناظران بر این باورند که این تغییرات حتی در صورت تحقق، سطحی بوده و از برآوردن انتظارات حامیان غربی آنها باز خواهد ماند. بر مبنای پیشنهاد ریاض سیف، یکی از اعضای با نفوذ شورای ملی، قرار است مجمعی مرکب از ۵۰ نماینده گروههای مخالف تشکیل و در مرحله بعد اعضای دولت موقت سوریه در تبعید از میان آنها برگزیده شوند. مسئولیت هماهنگ ساختن ارتش آزاد سوریه نیز قرار است به این مجمع سپرده شود. رهبران شورای ملی اصرار میورزند که در گروه ۵۰ نفری در شرف تشکیل دستکم ۲۲ نماینده داشته باشند. ظاهرا نگرانی گردانندگان کنونی شورای انتقال ملی از دست دادن موقعیت شخصی در ترکیب بعدی و گستردهتر شورا است. همزمان با اجتماع غیر نظامیان مخالف اسد در دوحه، نظامیان ارتش آزاد سوریه در ترکیه گرد آمده و با اطلاع از تغییر سیاست آمریکا متعهد شدند که بعد از تشکیل، از دولت موقت سوریه در تبعید حمایت و از تصمیمات آن تبعیت کنند. در جریان گردهمآیی دوحه، عمار الواوی، یکی از فرماندهان شورشیان، ضمن انتقاد از خود در گفتوگویی به رویترز اظهار داشت: «جدایی در صفوف ما موجب شده که رژیم اسد تاکنون دوام بیاورد.» سیاست تازه واشینگتن که بعید است بعد از تغییر قابل انتظار خانم کلینتون از منصب وزیر خارجه آمریکا بعد از ماه ژانویه (در صورت راه یافتن رامنی به کاخ سفید)، و یا در ماه فوریه سال آینده (بعد از تشکیل دولت تازه اوباما)، در آن تجدید نظر قابل ملاحظهای صورت گیرد، اصل حمایت از گروههای اپوزیسیون و مخالفان حکومتها اقتدارگرا را بر نداشتن گرایشهای افراطی در رهبری آنها و همچنین ائتلاف فراگیر تمامی گروههای مخالف و نمایندگان قومها قرار داده است. در صورت شکست نشست چهار روزه قطر و گردهمآیی پایانی روز پنجشنبه در دوحه، تنها رژیم اسد و حامیان آن در مسکو و تهران خشنود خواهند شد و دست مخالفان از دمشق همچنان کوتاه خواهد ماند.
انتخابات مجدد باراک اوباما به مقام رياستجمهوری آمريکا برای چهار سال آينده، واکنش های گستردهای از سوی رهبران جهان به دنبال داشت و اين رهبران با تبريک اين پيروزی از آن به گرمی استقبال کردند.انتخابات مجدد باراک اوباما به مقام رياست جمهوری آمريکا برای چهار سال آينده، واکنش های گسترده ای از سوی رهبران جهان به دنبال داشت و اين رهبران با تبريک اين پيروزی از آن به گرمی استقبال کردند. ولاديمير پوتين، رييس جمهوری روسيه، با ارسال پيامی برای باراک اوباما انتخاب وی را تبريک گفت. ديميتری پسکوف، سخنگوی کاخ کرملين، به خبرگزاری های روسيه گفت که رييس جمهوری روسيه پيروزی آقای اوباما بر ميت رامنی را «بسيار مثبت» ارزيابی کرده است. سرگئی لاوروف، وزير امور خارجه روسيه، نيز گفته که مسکو به همکاری با باراک اوباما ادامه می دهد و آماده است «تا هر سطحی که دولت آمريکا خواهان آن باشد با آن کار کند.» فرانسوا اولاند، رييس جمهوری فرانسه، نيز روز چهارشنبه با ستايش از انتخاب مجدد باراک اوباما گفت که اين نتيجه به معنی آن است که ايالات متحده آمريکا به تعهدات جهانی خود متعهد خواهد بود. وی اظهار داشت که پيروزی اوباما «يک بار ديگر مشارکت ما را برای بازگرداندن رشد اقتصادی به کشورهایمان، مقابله با بيکاری، و يافتن راه حل هايی که ما را تهديد می کند بويژه در خاورميانه، تقويت می کند.» رييس جمهوری سوسياليست فرانسه پيروزی آقای اوباما را «لحظه ای مهم برای ايالات متحده و جهان» توصيف کرد. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، ديويد کامرون، نخست وزير بريتانيا، هرمان ون رامپوی، رييس اتحاديه اروپا، فردريک راينفلد، نخست وزير سوئد و آندريوس کوبيلوس، نخست وزير ليتوانی از ديگر رهبران اروپايی بودند که با ارسال پيام های تبريک به باراک اوباما خواستار تقويت همکاری های اتحاديه اروپا و آمريکا در دوران رياست جمهوری وی شدند. هو جين تائو، رييس جمهوری چين، و ون جيابائو، نخست وزير اين کشور، نيز به خاطر انتخاب مجدد باراک اوباما پيام های تبريکی برای او فرستادند. هونگ لی، سخنگوی وزرات امور خارجه چين، با اعلام اين خبر گفت که نگاه چين به آينده است و به تلاش های خود برای پيشرفت جديد و بزرگتر در همکاری دو جانبه چين و آمريکا ادامه می دهد. حامد کرزی، رييس جمهوری افغانستان، هم روز چهارشنبه انتخاب مجدد باراک اوباما را تبريک گفت و ابراز اميدواری کرد که روابط دو کشور بر اساس منافع دو جانبه گسترش يابد. ايالات متحده آمريکا در حال حاضر ۶۸ هزار نيروی نظامی در افغانستان دارد و به حکومت کرزی کمک می کند تا با شورشيان طالبان مقابله نمايد. محمد مرسی، رييس جمهوری مصر، نيز با ارسال تبريک مشابهی برای آقای اوباما ابراز اميدواری کرد که انتخاب مجدد وی به تقويت «دوستی» ميان دو کشور بر اساس منافع دو کشور و بر پايه عدالت، آزادی و صلح کمک کند. يوشيکيهو نودا، نخست وزير ژاپن، هم ضمن تبريک پيروزی مجدد باراک اوباما تاکيد کرد که توکيو خواستار کمک ايالات متحده آمريکا برای کاهش تنش با چين است و اينکه روابط با واشينگتن تقويت شود. فلسطينی ها نيز به پيروزی اوباما از زاويه حمايت های ناکام نتانياهو از ميت رامنی، واکنش نشان دادند. رامنی در سفر تابستان خود به اسرائيل از رفتن به کرانه باختری برای ملاقات با سران فلسطينی خودداری کرد و با تاکيد بر اين که «اورشليم (بيت المقدس) پايتخت جاودانه اسرائيل است»، موجب خشم فلسطينی ها شد. صائب عريقات رييس هيات مذاکرات فلسطينی روز چهارشنبه ابراز اميدواری کرد که آمريکا «به صلح، ثبات و مردمسالاری بر اساس راه حل "دو ملت، دو کشور"، و مبتنی بر مرزهای سال ۱۹۶۷ وفادار باشد». آقای عريقات اين را نيز در بيانيه تشکيلات فلسطينی نوشت که «فلسطينی ها در تصميم خود برای مراجعه به سازمان ملل برای شناسايی فلسطين به عنوان عضو ناظر غير عضو، راسخ هستند و از اوباما می خواهند که از اين حق فلسطينی ها حمايت کند». اين سخنگوی ارشد فلسطينی از رييس جمهوری آمريکا نيز خواست که «جلوی ادامه يهودیسازی های اسرائيلی را بگيرد». مقام های جمهوری اسلامی ايران هنوز به انتخاب مجدد باراک اوباما واکنشی نشان نداده اند.
سرانجام پس از حدود یک سال و نیم کارزار انتخاباتی فشرده، یک دوجین مناظره میان نامزدهای جمهوریخواه در کارزار مقدماتی، حدود دو میلیارد دلار هزینهٔ مستقیم از سوی دو طرف (و حدود دو تا سه میلیارد دلار به طور غیرمستقیم از مجرای سوپرـپکها [گروههای کنش سیاسی]) در ماههای آخر منتهی به ششم نوامبر، چهار مناظرهٔ انتخاباتی (سه مناظره میان نامزدهای ریاست جمهوری و یک مناظره میان نامزدهای معاونت ریاست جمهوری)، صدها تبلیغ منفی و بسیج نیروهای دو طرف، اوباما بر رقیب سرسختش پیروز شد.سرانجام پس از حدود یک سال و نیم کارزار انتخاباتی فشرده، یک دوجین مناظره میان نامزدهای جمهوریخواه در کارزار مقدماتی، حدود دو میلیارد دلار هزینهٔ مستقیم از سوی دو طرف (و حدود دو تا سه میلیارد دلار به طور غیرمستقیم از مجرای سوپرـپکها [گروههای کنش سیاسی]) در ماههای آخر منتهی به ششم نوامبر، چهار مناظرهٔ انتخاباتی (سه مناظره میان نامزدهای ریاست جمهوری و یک مناظره میان نامزدهای معاونت ریاست جمهوری)، صدها تبلیغ منفی و بسیج نیروهای دو طرف، اوباما بر رقیب سرسختش پیروز شد. اکنون پرسش این است که با وجود افزوده شدن حدود شش تریلیون دلار بر قرضهٔ دولتی، بیکاری حدود ۸ درصد (با توجه به این که از زمان فرانکلین دلانو روزولت هیچ رئیس جمهوری با چنین رقم بیکاریای در دور دوم به پیروزی نرسیده است) و رشد پایین اقتصادی ایالات متحده در چهار سال گذشته (حدود ۲ درصد) چرا و چگونه رئیس جمهور اوباما برای چهار سال دیگر به این مقام انتخاب شد؟ کمبود اعتماد بزرگترین سرمایهٔ اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۲ ضعف مفرط نامزدهای جمهوریخواه و تغییر مدام در مواضع رامنی بود. رامنی در دورهٔ رقابت انتخاباتی مقدماتی میان نامزدهای حزب جمهوریخواه به محافظهکاران اجتماعی نزدیک شد تا مسیحیان تبشیری را به خود متوجه سازد، اما در عین آن که در میان آنها شور و شوقی ایجاد نکرد، برخی جمهوریخواهان میانهروتر را نیز از دست داد. رامنی پس از به دست آوردن نامزدی حزب جمهوریخواه و در دورهٔ رقابت انتخاباتی با رئیس جمهور اوباما به مواضع میانهٔ خود در دوران فرمانداری ایالات ماساچوستس بازگشت و همین باعث از دست رفتن اعتماد بخشی از تبشیریها شد یا حداقل باعث ناتوانی رامنی از ایجاد شور و شوق در میان آنها شد. این کمبود اعتماد بالاخص در ایالتهایی که رایشان در انواع انتخابات جابهجا میشود (اوهایو، آیووا، کولورادو، فلوریدا، ویسکانسین، ویرجینیا و کارولینای شمالی) نقشی جدی در شکست رامنی داشت. رامنی سخن از تغییر گفت، اما نگفت که چگونه میخواهد تغییر را محقق سازد. او خود را به عنوان مرد عمل و مدیریت و حلال مشکلات معرفی کرد، اما نتوانست راه حلهای خود را که هیچ یک نیز تازه نبودند به اکثریت شهروندان آمریکایی بفروشد. زنان، جوانان، لاتینوها ۱- مردان اروپاییتبار بالای ۲۴ سال دیگر تعیینکنندهٔ انتخابات در سطح ملی در ایالات متحده نیستند. در دو انتخابات گذشته زنان، جوانان و لاتینوها (اسپانیاییتباران) نشان دادند که هیچ حزبی بدون داشتن اکثریت رای آنان نمیتواند در سطح ملی به پیروزی برسد. سه عامل از این جهت به شکست رامنی کمک کرد: مواضع برخی از جمهوریخواهان (مورد تایید رامنی) علیه حقوق زنان در اموری مثل جلوگیری از بارداری و سقط جنین تا حدی که سقط جنین را در صورت بارداری ناشی از تجاوز جنسی نیز رد میکردند؛ ۲- موضع رامنی در باب بازگشت اختیاری مهاجران غیرقانونی به کشور خود در مقابل موضع اوباما در دادن حق اقامت موقت به جوانانی که در آمریکا به مدرسه و دانشگاه یا به خدمت ارتش میروند؛ در کنگرهٔ جدید آمریکا نیز دیگر مردان اروپاییتبار اکثریت را در میان دموکراتها نخواهند داشت؛ درصد اقلیتها از رایدهندگان از ۱۹ درصد در سال ۲۰۰۰ به ۲۶ و ۲۸ درصد در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ افزایش یافته است. اوباما رای ۷۱ درصد از لاتینو تبارها را به خود اختصاص داد؛ و ۳- ضعف جمهوریخواهان در میان میلیونها دانشجوی آمریکایی که فاصلهٔ آنها از مواضع جمهوریخواهان هر روز بیشتر و بیشتر میشود و هزینههای انتخاباتی نمیتواند آنها را به سمت جمهوریخواهان جذب کند. راه حل رامنی برای پرداخت هزینههای تحصیلات عالی (گرفتن پول از خانواده به جای وام دانشجویی) نمیتواند پاسخگوی نیاز میلیونها دانشجوی طبقهٔ متوسط در ایالات متحده باشد. در همین حال نفی گرمایش زمین، نفی حقوق همجنسگرایان و مواضع سنتی جمهوریخواهان در مورد زنان در گریز جوانان از این حزب موثر واقع شده است. غمخواری و کارایی وقتی شهروندان آمریکایی عکسالعمل دولت بوش در برابر توفان کاترینا و واکنش دولت اوباما در برابر توفان سندی را مقایسه کردند، نه تنها غمخواری رئیس جمهور و اعضای کابینهٔ وی را برای توفانزدگان، بلکه کارایی بیشتر وی را مشاهده کردند، بالاخص وقتی که فرماندار جمهوریخواه ایالت نیوجرزی (سخنران اصلی گردهمایی انتخاباتی جمهوریخواهان) از واکنش دولت فدرال تشکر کرد موضوع برای همگان باورپذیرتر شد. اوباما در کارزارهای انتخاباتی خویش نیز به شهروندان آمریکایی نشان داد که از خود آنها و جنس آنهاست و برای منافع قشر خاصی کار نمیکند. یکی از عکسهای به یاد ماندنی انتخابات سال ۲۰۱۲ عکس پیتزافروش جمهوریخواهی بود که اوباما را در آغوش کشیده و از زمین بلند کرده بود. شکاف طبقاتی در شرایط دشوار اقتصادی پس از سال ۲۰۰۸ دیدگاه جمهوریخواهان آن بود که باید پول بیشتری در اختیار ثروتمندان قرار گیرد (با کاهش مالیات آنها) تا آنها پول خود را داخل آمریکا سرمایهگذاری کرده و شغل ایجاد کنند. اما رفتار بخش عمدهای از شرکتهای بزرگ در انتقال واحدهای تولیدی خود به خارج از مرزهای ایالات متحده و سرمایهگذاری در خارج از این کشور برخلاف چنین تصوری بود و بخش قابل توجهی از شهروندان آمریکایی نتوانستند این سخن را راهی برای خروج از بحران بیکاری بیابند. همچنین افزایش شکاف غنی و فقیر در ایالات متحده و ضعیف شدن طبقهٔ متوسط پس از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ موضوعی بود که بسیاری را از حامیان و نمایندگان ثروتمندان بزرگ و صاحبان شرکتهای بزرگ در عرصهٔ سیاسی دور کرد. سازماندهی بسیاری در این اندیشه بودند که اوباما سازمانی را که در سال ۲۰۰۸ در دورهٔ انتخابات ساخته بود و موجب پیروزی وی شد از دست داده است. اما تیم اوباما نشان داد که چنین نیست. علیرغم رای دیوان عالی مبنی بر برداشته شدن هرگونه محدودیت در هزینه کردن برای انتخابات و ریخته شدن صدها میلیون دلار پول ثروتمندان در سمت رامنی برای تضمین شکست اوباما، سازماندهی اوباما در برابر این موج عظیم تاب آورد و او را در ایالاتی مثل اوهایو و کولورادو و ویرجینیا به پیروزی رساند. هر دو حزب در تشویق شهروندان آمریکایی برای ثبت نام و حضور در محلهای رایگیری بسیار موفقتر از دورهٔ گذشته عمل کردند تا آنجا که حدود ۱۱۰ میلیون نفر در این انتخابات رای دادند که بیشتر از انتخابات سال ۲۰۰۸ است. حتی در دو ایالت نیویورک و نیوجرزی که بخش عمدهای از شهروندان بیش از یک هفته برق و اینترنت و تلفن زمینی نداشتند (مثل نویسندهٔ این مطلب) حوزههای رایگیری مملو از مردمی بود که برای رجوع به حوزههای رایگیری ساعتها در صفهای طولانی بنزین انتظار کشیده بودند. درس گرفتن از عدم موفقیتها پس از حضور ضعیف اوباما در مناظرهٔ اول ریاست جمهوری بسیاری این سوال را مطرح کردند که اوباما چه قدر خواهان این شغل است؟ اما مناظرههای دوم و سوم نشان داد که اوباما مثل گذشته پر انرژی و دارای چشمانداز برای آینده و پر از امید است. او در نطق پیروزی خود در شیکاگو در ساعات ابتدایی هفتم نوامبر همین چشمانداز را تکرار کرد، در عین آن که تلاش کرد از افتراقها و رقابتهای دوران انتخاباتی در کشوری که تقریبا میان دو اردوگاه سیاسی تقسیم شده فراتر رود. ---------------------------------------------------------- نظرات مطرح در این مقاله الزاما بازتاب دیدگاه رادیوفردا نیست.
بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل، روز چهارشنبه، پیروزی باراک اوباما، در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را به او تبریک گفت و افزود «پیوند استراتژیک» میان دو کشور «قویتر از همیشه» است. به گزارش خبرگزاری رویترز، در بیانیه کوتاه نخست وزیر اسراییل دراینباره آمده است که او به همکاری با رییس جمهوری آمریکا برای تضمین منافع حیاتی شهروندان اسراییل، ادامه میدهد. همچنین ایهود باراک وزیر دفاع اسراییل در بیانیهای جداگانه ضمن تبریک به باراک اوباما گفته است که غلبه بر هرگونه اختلاف نظری که احتمالا میان دو طرف رخ دهد ممکن است. به گزارش رویترز یکی از اختلاف نظرهای آمریکا و اسراییل، خصوصا در ماههای گذشته، بر سر نحوه برخورد با برنامه هستهای تهران، بوده است.
خبرگزاری ایرنا، به نقل از رسانههای سوری گزارش داد که ایران با درخواست دمشق مبنی بر میزبانی رقابتهای آسیایی تیم ملی فوتبال سوریه در تهران موافقت کرده است. این گزارش، که به نقل از رییس فدراسیون فوتبال سوریه منشر شده میافزاید، تیم ملی فوتبال این کشور در مرحله مقدماتی جام ملتهای آسیا با تیم اردن در یک گروه قرار دارند و به همین دلیل برگزاری دیدارهای تیم سوریه در اردن امکان پذیر نیست. صدها هزار نفر از مردم سوریه، در پی ۱۹ ماه درگیری در آن کشور، به کشورهای همسایه از جمله اردن پناه برده اند.
به گزارش خبرگزاری مهر، دولت جمهوری اسلامی ایران بار دیگر واردت خودرو به کشور را به طور موقت، ممنوع اعلام کرد. بنا بر این گزارش، این اعلام ممنوعیت به دلیل ارزبری کالاهای لوکس از جمله خودرو اعلام شده است. اگرچه خبرگزاری مهر میافزاید که این واردات نه تنها با ارز اتاق مبادلهای بلکه با ارز آزاد نیز ممنوع اعلام شده است. این خبرگزاری میافزاید که واردات خودروی سواری در هفت ماهه اول سال ۹۱ نسبت به یکسال پیش، از لحاظ ارزشی ۲۰ درصد و از حیث تعداد بیش از ۱۳ درصد افزایش داشته است.
وبسایت رسمی دادستانی تهران از اعدام ۱۰ قاچاقچی مواد مخدر خبر داد. گزارش این وبسایت میافزاید که از این محکومان صدها کیلو مواد مخدر کشف شده بود. ایران بالاترین آمار اعدام در جهان را دارد و پس از آن چین، عربستان سعودی و آمریکا قرار دارند. دو هفته پیش، اعدام ده فرد دیگر که با اتهامات مرتبط با مواد مخدر روبرو بودند، باعث ابراز نگرانی سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا از اجرای حکم اعدام در ایران شد.
محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری اسلامی ایران، برای شرکت در پنجمین فوروم دمکراسی بالی صبح امروز، چهارشنبه، رهسپار اندونزی شد. بسیاری از رهبران کشورها و حدود ۱۲۰۰ هیئت رسمی در این فوروم شرکت خواهند کرد. قرار است ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز در این فوروم سخنرانی کند. اندونزی در سال ۲۰۰۸ میلادی با هدف پیشبرد دمکراسی در منطقه آسیا و اقیانوسیه این فوروم را تشکیل داد.
گزارش تفریغ بودجه سال ۱۳۸۹ ایران که روز چهارشنبه در مجلس قرائت شد نشان می دهد که دولت محمود احمدینژاد بیش از «۱۲ میلیارد دلار از پول نفت را به خزانه واریز نکرده است و آن را صرف پوشش کسری بودجه خود کردهاست.»گزارش تفریغ بودجه سال ۱۳۸۹ ایران که روز چهارشنبه، ۱۷ آبان، در مجلس قرائت شد نشان می دهد که دولت محمود احمدینژاد بیش از «۱۲ میلیارد دلار از پول نفت را به خزانه واریز نکرده است و آن را صرف پوشش کسری بودجه خود کردهاست.» به گزارش خبرگزاری مهر، در این گزارش آمدهاست که دولت برخلاف قانون، این مبلغ را که سهم حساب ذخیره کشور بوده است به حساب درآمد عمومی واریز کرده تا کسری بودجه خود را جبران کند. این گزارش میافزاید که این اقدام دولت موجب عدم پرداخت تعهدات حساب ذخیره ارزی شده است به طوری که تعهدات قطعیشده پرداخت نشدهاند. در بخشهای دیگری از این گزارش به تخلفهای مالی و قانونی متعدد دیگر توسط دولت دهم اشاره شده و آمدهاست که «مقدار ۱۴ هزار و ۶۹۴ بشکه نفت خام تولیدی از میدان نفتی مبارک در محاسبات شرکت ملی نفت لحاظ نشدهاست.» پیش از این در بهمنماه سال ۸۷ نیز اعلام شدهبود که دولت «یک میلیارد دلار درآمد نفتی» را به خزانه کشور واریز نکردهاست و با وجودی که در آن تاریخ علی لاریجانی، رییس مجلس، گفته بود که «از دیوان محاسبات خواهش میکنیم با جدیت این موضوع را پیگیری کند»، گزارش تازه نشان میدهد که این تخلف دولت دو سال پس از آن تاریخ، دوازده برابر بیشتر شدهاست. در ماه های اخیر گزارش های متعددی از ادامه نابسامانی در بودجهبندی دولت ایران منتشر شده است به طوری که شهریورماه امسال، نمایندگان دولت محمود احمدینژاد با حضور در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی اعلام کردند که «تنها ۲۵ درصد از بودجههای عمرانی دولت در سال ۹۱ قابل تحقق است». در همین حال در بودجه سال ۹۱ کل کشور جدولی تحت عنوان «جدول شماره ۱۲» وجود دارد که به گفته نمایندگان، حاوی «۸۵۰ میلیارد تومان بودجه بی حساب و کتاب» است و هیچ نظارتی بر هزینه این بودجه انجام نمیشود و نحوه هزینه آن نیز مشخص نیست. با وجود روی آوردن دولت به این گونه تخلفات برای تعدیل بودجه خود، محمود احمدینژاد، رییس جمهور ایران، مهرماه امسال در اظهار نظری کمسابقه اعلام کرد که دولت به لحاظ بودجه تحت فشار است و حتی گفت بودجه بسیاری از سازمانها قطع شده است. رییس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس پیشبینی کردهاست که دولت جمهوری اسلامی تنها در سال جاری، «۷۴ هزار میلیارد تومان» کسری بودجه داشته باشد. «حق بیمه و ورزش داده نشده، اضافه حقوق وزارت نفت افزایش داده شده» در بخش دیگری از گزارش تفریغ بودجه که روز چهارشنبه خوانده شد آمدهاست که «عدم تصویب افزایش حقوق و مزایا و سایر پرداختهای نقدی و غیر نقدی توسط هیات وزیران موجب افزایش پلکانی و اضافه حقوق شایستگی در شرکتهای تابعه وزارت نفت شده» که مغایر با قانون است. این گزارش همچنین خبر میدهد که وزارت نفت باید مطابق قانون، فهرست طرحهای سرمایهگذاری مربوط به نفت و گاز و مبالغ آن را به مجلس شورای اسلامی ارائه میکرده ولی از این امر خودداری کردهاست. در بخش دیگری از این گزارش میخوانیم که خانوارهای مشمول میبایست از منابع عمومی و توسط دولت ۱۰۰% حق بیمه دریافت میکردند که این نیز انجام نشدهاست. این گزارش ادامه میدهد که بخش تربیت بدنی به جای ۲۵ درصد اعتبارات تنها ۱۴ درصد از اعتبارات فصل را دریافت کرده و تکلیف قانونی مبنی بر هزینه کردن یک درصد از اعتبارات دستگاههای اجرایی امر تربیت بدنی و ورزش توسط ۱۳۸۰ دستگاه اجرایی، رعایت نشدهاست.
میت رامنی، نامزد شکست خورده در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، پیروزی باراک اوباما را به او تبریک گفت. میت رامنی، نامزد حزب جمهوریخواه، در سخنرانی خود که پس از اعلام نتیجه نهایی انتخابات ایراد کرد، پیروزی باراک اوباما را به او و طرفدارانش تبریک گفت. «من به رئیس جمهور اوباما تلفن کردم و پیروزیش را به او تبریک گفتم. باید به هوادارانش و ستاد تبلیغاتیش هم تبریک گفت. من برایشان آرزوی سلامتی دارم به ویژه برای رئیس جمهوری،همسرش و دخترانش. اکنون زمان چالشهای بزرگ برای آمریکا فرارسیده و من دعا می کنم رئیس جمهور در هدایت ملت ما موفق باشد» باراک اوباما چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا به شمار می رود.
اخضر ابراهیمی، نماینده ویژه سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب در امور سوریه، روز سه شنبه نسبت به خطر دامنه دار شدن جنگ داخلی در سوریه و قرار گرفتن در وضعیتی مشابه سومالی هشدار داد. خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از روزنامه الحیات نوشته است که اخضر ابراهیمی اوضاع در سوریه را «بسیار خطرناک» توصیف کرده است. سومالی از زمان سقوط محمد زیادباره، حاکم آن کشور در سال ۱۹۹۱میلادی (۲۱ سال قبل)، تاکنون صحنه جنگهای داخلی بوده است. در جریان درگیریها میان نیروهای حکومت سوریه و شورشیان در روز سه شنبه دست کم ۱۴۰ تن کشته شدند.
باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا و نامزد حزب دمکرات، در انتخابات روز سه شنبه این کشور با شکست میت رامنی از حزب جمهوریخواه، برای بار دوم به ریاست جمهوری ایالات متحده برگزیده شد.باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا و نامزد حزب دمکرات، در انتخابات روز سه شنبه این کشور با شکست میت رامنی از حزب جمهوریخواه، برای بار دوم به ریاست جمهوری ایالات متحده برگزیده شد. بر اساس گزارش ها، میت رامنی پیش از پایان شمارش آراء در جمع هواداران خود حاضر شد و با پذیرش شکست گفت برای باراک اوباما دعا میکند که در هدایت آمریکا موفق باشد. رامنی از پل رایان معاون خود قدردانی کرد و گفت او آینده درخشانی در حزب جمهوریخواه خواهد داشت. نامزد جمهوریخواهان اظهار داشت زمان آن است که اختلافات حزبی را کنار گذاشته و برای آینده کشور با یکدیگر کار کرد. باراک اوباما نیز در شیکاگو در میان هواداران خود حاضر شد و از همه کسانی که در این انتخابات شرکت کردند سپاسگزاری کرد. رییس جمهوری آمریکا با قدردانی از رقیب خود، رامنی، اظهار داشت که قصد دارد با او برای همکاریهای آینده دیدار کند. باراک اوباما اختلاف عقیده در کشور ۳۰۰ میلیونی آمریکا و دموکراسی را طبیعی دانست و آیندهای بهتر را به شهروندان آمریکایی نوید داد. رییس جمهوری آمریکا وعده داد برای کاهش کسری بودجه، قوانین مالیاتی و مهاجرتی و کاهش وابستگی به نفت خارجی با رهبران جمهوریخواه همکاری کند. از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون این دومین بار است که یک رییس جمهور دموکرات برای دور دوم انتخاب میشود. میت رامنی با شکست در ایالت سرنوشتساز اوهایو، بر این سنت دیرینه صحه گذاشت که هیچ نامزدهای جمهوریخواه بدون پیروزی در این ایالت به کاخ سفید راه نخواهند یافت. ایالتهای آیوا و اورگان نیز رای خود را به اوباما دادند. باراک اوباما، در توئیتر خود از هواداران اش قدردانی کرد و گفت: «این (پیروزی) به خاطر شما به واقعیت پیوست.» باراک اوباما رقیب جمهوریخواهش را در ایالتهای سرنوشتساز که رای آنها از پیش مشخص نبود شکست داد و توانست بیش از ۲۷۰ رای الکترال را به دست آورد. اوباما در ایالتهای کلرادو، نوادا، نیوهمپشایر، ویسکانسین و میشیگان که رای آنها از پیش مشخص نبود، توانست رقیب را شکست داده و فاصله رای الکترال خود را هرچه بیشتر کند. اندکی پس از نیمه شب به وقت آمریکا، شمار رای الکترال اوباما ۲۸۱ و شمار رای الکترال رامنی ۲۰۳ اعلام شد. در اوایل بامداد چهارشنبه، اعلام شد که رییس جمهوری آمریکا ۳۰۳ رای الکترال و میت رامنی نیز ۲۰۶ رای به دست آورده است. شمارش آراء انتخابات آمریکا همچنان ادامه دارد. هنگامی که شبکههای تلویزیونی آمریکا، از پیروزی زود هنگام اوباما خبر دادند، هواداران وی در ستادهای انتخاباتی دموکراتها حلقه زده و جشن و پایکوبی به راه انداختند. شکست در ایالت نیوهمپشایر، جایی که اقامتگاه تابستانی رامنی در آن واقع است و شکست در ویسکانسین ایالت پل رایان، معاون رامنی، بسیار برای جمهوریخواهان سنگین بود. این برای دومین بار است که میت رامنی برای ریاست جمهوری نامزد میشود و طعم شکست را میچشد. رامنی در سال ۲۰۰۸ نتوانست نامزد اول جمهوریخواهان باشد و از کارزار انتخابات در درون حزب جمهوریخواه کناره گیری کرد. در انتخابات روز سهشنبه همان طور که پیشبینی میشد جمهوریخواهان اکثریت در مجلس نمایندگان و دموکراتها اکثریت در سنا را حفظ کردند. در این روز تکلیف ۴۳۵ نماینده مجلس نمایندگان و یک سوم از سناتورها و ۱۱ فرماندار مشخص شد.
باراک اوباما، نامزد حزب دموکرات، با شکست میترامنیجمهوریخواه، برای بار دوم به ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا برگزیده شد. باراک اوباما، که چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا به شمار می رود در توئیتر خود از هوادارانش قدردانی کرد و به واقعیت پیوستن این پیروزی را مدیون آنها دانست. پس از پایان جنگ جهانی دوم این دومین بار است که یک رئیس جمهور دموکرات برای دور دوم انتخاب میشود.
در پی بازداشت یکی از مدیران سینمایی ایران که دلیل آن اختلاس مالی عنوان شده است برخی از کارمندان وزارت ارشاد نیز بازجویی شدند. به گزارش خبرگزاری مهر در روز سه شنبه، برخی از این بازداشتها در یکی از موسسات سینمایی رخ داده و گفته می شود عوامل اصلی این اختلاسبه خارج از کشور گریخته اند. بنا بر این گزارش، اختلاس یک میلیارد تومانی هنگام تخصیص بودجه معاونت سینمایی تایید شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر