با مرخصی طبرزدی بعلت نامه نگاری به رهبری مخالفت شده است.
به گزارش ندای سبز آزادی، مهندس حشمت الله طبرزدی دبیرکل جبهه دمکراتیک ایران و سخنگوی شورای همبستگی برای حقوق بشر و دمکراسی در ایران که در زندان رجایی شهر کرج بسر میبرد با درخواست مرخصی اش موافقت نشد.
حشمت الله طبرزدی روزنامه نگار، فعال دانشجویی – سیاسی و فارغالتحصیل رشته مهندسی راه و ساختمان از دانشگاه پلی تکنیک تهرانکه در تاریخ ۷ دیماه ۱۳۸۸، بعد از تظاهرات عاشورا توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به ۹ سال حبس محکوم گردید،
وی در وضعیت وخیم جسمی بسر میبرد و و از مشکلات قلبی و درد شدید معده رنج می برد. حشمت الله طبرزدی پیشتر بیش از ۹ سال حبس در زندان و و بازداشت در بازداشتگاههای سپاه و وزارت اطلاعات را پشت سر گذاشته است.
مخالفت با مرخصی وی از طرف وزارت اطلاعات بوده است و علت ان را نگارش نامه های در زندان وی اعلام کردند.
ندای سبز آزادی ـ رضا ماندگار: آیا وضع زندانهای جمهوری اسلامی آنچنان که رییس دستگاه قضایی ادعا میکند، از وضع زندانهای بسیاری از کشورهای غربی و توسعه یافته، بهتر است؟ صادق لاریجانی این ادعا را مطرح کرده و البته تاکید کرده که به هیچ هیأت خارجی اجازه بازدید از زندان های ایران را نخواهد داد. درهای بسته ی زندان های پرمشکل، حتی به روی رییس جمهور برآمده از کودتای انتخاباتی هم باز نمی شود. رییس قوه قضاییه در نامه ی جنجالی اخیر خود به احمدی نژاد تاکید کرد که در زندان ها مشکلی نیست و نیازی به بازدید او نیز وجود ندارد.
گزارش های مستقل اما، روایتی خلاف ادعای صادق لاریجانی را مطرح می کنند. در مقاطع مختلف، زندانیان سیاسی تلاش کرده اند، همچون گزارشگرانی مستقل و دلسوز، وضع اسف بار زندان ها را در ایران تا حد امکان توضیح دهند. روایت آنها محدود به زندان های تهران نبوده است. کودتای انتخاباتی 1388 منجر شد که زندان های زیادی در شهرستانها، محبس فعالان سیاسی و مطبوعاتی و دانشجویی شود و اسرار آنها فاش و برملا گردد. این گزارش ها نشان می دهد که با وجود تمام تغییرات و اصلاحاتی که در وضع زندان ها رخ داده ـ به خصوص از دوران اصلاحات ـ اما زندان های جمهوری اسلامی که لبالب از زندانی است، همچنان وضعی اسف بار دارند.
زندان مشهد؛ ننگی برای ملت ایران
هاشم خواستار، معلم دموکراسی خواه، در گزارشی تکان دهنده از درون زندان وکیل آباد مشهد، مشاهدات خود را در نامه ای سرگشاده به رییس قوه قضاییه، علنی کرد. خواستار در نامه ی خود نوشت: «آب حمام یا سرد سرد است یا آنقدر داغ است که از شیر آب سرد هم آب داغ می آید...علی رغم اینکه تعداد زیادی زندانی در هر بند است دریغ از یک بوته یا درخت سبز الان بیش از یکسال و نیم از زندانی شدنم می گذرد هیچ گونه سبزه ای ندیده ام مگر زمانی که مرا با دستبند و پا بند به دادگاه یا بیمارستان بردند که در شهر چشمم به درخت و سبزه افتاده ...»
این معلم بازنشسته و فعال مدنی در نامه ی خود افزوده بود: «سالن 4 بند قرنطینه که در تیرماه 87 آنجا بودم 200 متر مربع مساحت و 200 نفر جمعیت داشت که می گفتند به 250 نفر رسیده و در تاریخ 13/09/89 ، 456 زندانی داشته که سرانه هر فرد از فضای آن نیم متر مربع می باشد و این مساحت فقط گنجایش نصف گوسفند را در آغول دارد. در سالن 4 بند 5 که 13 اتاق 15 تختی دارد، جمعیت آن به 950 نفر رسیده است که در مسجد و جلوی توالت ها می خوابند و سالن 1 و 2 و 3 هم بهتر از سالن 4 نیست. بند 4 هم آنقدر زندانی دارد که جلوی توالت و روی پله ها و ایستگاه پله ها می خوابند هنگام حمام یکنفر زیر دوش و 10 نفر در صف هستند .»
نماینده معلمان در کانون صنفی فرهنگیان خراسان با اشاره به گفته مسئولین زندان که این محل برای 2500 زندانی ساخته شده، افزوده که «زندان در حال حاضر حدود 13000 زندانی دارد و تنها امسال نسبت به پارسال 4500 زندانی به آمار زندانیان اضافه شده است.»
این معلم زندانی در زمستان 1389 از رییس قوه قضاییه پرسیده بود که آیا زندان وکیل آباد مشهد «که مشابه آن در ایران کم نیست ننگ ملت ایران و بشریت نیست ؟!»
زندانیان زندان مرکزی تبریز: اوین هتل است!
هفته ی گذشته، و پس از طرح پیشنهاد احمدینژاد، برای بازدید از زندان اوین، جمی از زندانیان زندان مرکزی تبریز در نامه ای سرگشاده به وی، وضع ناگوار این زندان را توضیح دادند. آنان در نامه ی خود نوشتند که در زندان مرکزی تبریز با ظرفیت پذیرش حدود ۲۰۰۰ زندانی، بیش از ۴۰۰۰ زندانی نگهداری میشوند. ضمن این که «در زندان تبریز از همان لحظهی ورود آنچه که از کف میرود کرامت انسانی است. از نخستین مسئول یا نیروی نظامی که زندانی با آن مواجه میشود، توهین و رفتار خشن آغاز میشود و تا ورود به بند عمومی ادامه دارد. به کوچکترین بهانهای، دونپایهترین مسئول یا نیروی نظامی (حتی در حد سرباز وظیفه)، زندانی را چه تحتقرار باشد یا محکوم، به بدترین توهینهای رفتاری و کلامی میآراید و حتی به زیر مشت و لگد میگیرد و با هر اعتراضی از جانب زندانی این توهینها و خشونتها تشدید میشود. »
در نامه ی مزبور تصریح شده بود که «وضع بهداشت عمومی بندها واقعاً اسفناک است و وضعیت آشپزخانه و سرویسهای بهداشتی آنها عمیقاً دهشتناک و بسیار آلوده است. به عنوان نمونه، در طبقهی اول بند ۱۵ زندان هر زندانی این بند هر دو روز یکبار و به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه حق استفاده از حمام را دارد که این زمان شامل شستن لباسهای شخصی نیز میشود و برای همین مدت اندک هم دستکم باید نیم تا یک ساعت در صف منتظر ماند. برای این بند تنها ۱۰ کابین توالت وجود دارد که در ساعتهای پرترافیک واقعاً استفاده از آنها را غیرممکن میکند. به ازای این ۱۰ کابین تنها ۵ شیر آب برای شستشوی دستوصورت وجود دارد که البته محل شستشوی ظرفهای غذا، مواد غذایی خام و میوهها و سایر وسائل و حتی مسواکزدن زندانیان نیز هست. در کنار این ۵ شیر آب حتی مایع دستشویی نیز وجود ندارد.»
وضعیت و کیفیت غذا هم «واقعاً مثالزدنی» توصیف شده است: «گوشت از سهمیهی غذایی زندانیان حذف شده است و سویای بدطعم به عنوان عنصر همیشه حاضر در سهمیهی غذای زندانیها وجود دارد. مواد استفاده شده در تمامی غذاها از نازلترین مواد موجود در بازار تهیه میشود و عملاً طعم و بوی بد آن خوردن غذا را ناممکن میکند. بعضی از وعدههای غذاییِ بدون برنج، واقعاً حتی به لحاظ حجم هم بسیار ناچیز است. مثلاً یک یا دو عدد سیبزمینی آبپز کوچک، یا یک عدد تخممرغ خام، عدس پختهی خالی، لوبیا قرمز پختهی خالی، هر کدام به عنوان وعدهی غذایی اصلی به زندانیان داده میشود.»
افزون بر اینها، و بنا بر این گزارش، در زندان مرکزی تبریز تقریباً میتوان گفت که هیچگونه امکانات رفاهی برای زندانیان وجود ندارد. کل امکانات رفاهی برای زندانیان شامل یک یا حداکثر دو تلویزیون (عموماً ۱۴ اینچ) برای یک اتاق ۱۰۰ نفره است و یک تور والیبال در حیاطهای به شدت کوچک بندهای زندان. در زندان تبریز نه خبری از کتابخانه وجود دارد و نه امکانات حتی پیشپا افتادهی ورزشی.
جالب توجه است که در نامه ی این زندانیان به احمدی نژاد تاکید شده که «در میان زندانیان زندان مرکزی تبریز به طنز زندان اوین تهران به نام «هتل اوین» نامیده میشود، همان زندانی که شما مصرّانه میخواهید از آن بازدید کنید. کسانی که زندان اوین را دیدهاند شهادت میدهند که فاصلهی کیفیت بهداشتی و رفاهی زندان اوین با زندان مرکزی تبریز بسیار زیاد و شاید اصلاً قابل مقایسه نیست.»
و حکایت بی پایان شکنجه و بدرفتاری با زندانیان: «در زندان مرکزی تبریز جایی وجود دارد به نام «اتاق ۴۵»... نام این اتاق لرزه بر تن تمامی زندانیان میاندازد. زندانیان معترض و یا حتی خطاکاری که توسط مسئولین بند به اتاق ۴۵ معرفی میشوند در آنجا به شدیدترین و وحشیانهترین شکل ممکن مورد ضرب و شتم مسئولان آن اتاق و سربازان وظیفه قرار میگیرند. میزان خشونتی که در آنجا اعمال میشود بههیچوجه قابل انتقال از طریق کلمات نیست؛ فقط باید در زندان باشید و یکی از همبندان شما پایش به آنجا کشیده شود و سپس به بند برگردد: یک تکه گوشت بیجان که چندین روز یا حتی چندین هفته طول میکشد که به حالت نرمال برگردد....»
زندان قرچک ورامين: اردوگاهی برای مرگ
شبنم مددزاده، فعال دانشجويی زندانی در زندان اوين، ازجمله گزارشگران اوضاع اسفناک در زندانهای جمهوری اسلامی است؛ وی تیرماه سال جاری با انتشار نامهای سرگشاده وضع ناگوار زندان زنان در قرچک ورامين را توضیح داد.
مددزاده که خود مدت کوتاهی را در زندان قرچک به سر برده، به عنوان شاهد از شرايط اين زندان نوشته، و توصیف کرده است زندانی را با «سوله های تاريک با سقفی بلند بدون پنجره و نور طبيعی، با دويست نفر جمعيت در هر سوله، با ازدحام سر و صدا، و به هم ريختگی اعصاب و روان زندانيان...»
این دانشجوی زندانی در مورد زندان ورامین نوشته: «غذايی که به عنوان جيره زندانيان داده می شد آنقدر کم بود که زندانيان گرسنه غذاهای پس مانده در ظرف ها را جمع می کردند و چند لحظه بعد دعوايی که بر سر همان غذای پس مانده شروع می شد.»
او این زندان را «اردوگاهی برای مرگ» و «نه برای حبس» توصیف می کند و می گوید که این زندان «جايی برای مرگ تدريجی است که هنوز صدای له شدن عزت انسان را در گوشم می شنوم.»
زندان زاهدان: امکانات صفر برای 3500 زندانی
چندی پیش جمعی از زندانیان زندان مرکزی زاهدان در گزارشی از این زندان، شرایط این محبس را که حدود ۳۵۰۰ زندانی با جرائم متفاوت را درخود جای داده، توضیح دادند؛ آنان ازجمله نوشتند که «این زندان سه بند قرنطینه دارد که از لحاظ بهداشتی شرایط بسیار بدی دارند. در بندهای عمومی این زندان هم وضعیت بهداشتی بسیار نامناسب است. مسئولان زندان هم با وجود اینکه بارها زندانیان نسبت به وضعیت بهداشتی این زندان به آنها شکایت کردهاند اما هیچ توجهی نسبت به بهبود این وضعیت نشان ندادهاند. »
علاوه بر این، و مطابق گزارش مزبور، در بندهای عمومی این زندان عدهای از زندانیان مبتلا به بیماری ایدز هستند که این زندانیان در کنار سایر زندانیان محبوس هستند و مسئولین زندان حاضر نیستند که آنها را در بندهای جدا از سایر زندانیان جای دهند؛ «به علت شیوع ارتباط جنسی در بین عدهای از زندانیان تعداد مبتلایان به ایدز رو به افزایش است. »
هم چنین در این زندان هیچ پزشک متخصصی نظیر دندان پزشک یا چشم پزشک وجود ندارد. در این زندان با وجود حبس حدود ۳۵۰۰ زندانی تنها یک پزشک عمومی وجود دارد.
مطابق این گزارش، هر اتاق زندان ۵ در ۶ متر و دارای ۱۸ تخت است که در هر اتاق حدود ۵۰ زندانی نگهداری میشوند و زندانیان به صورت فشرده و کتابی در کنار هم میخوابند.
همچنین: «در زندان زاهدان برای بیش از ۳۵۰۰ زندانی فقط ده سرویس بهداشتی موجود است؛ نیز این زندان فقط هشت حمام دارد.»
افزون بر اینها، پتو در این زندان از اجناس نایاب است به طوری که هر دو زندانی مجبور هستند از یک پتو استفاده کنند .
هتلی به نام زندان رجایی شهر!؟
مهدی محمودیان، افشاگر کهریزک و فعال سیاسی و کشنگر مدافع حقوق بشر،که اینک در زندان رجایی شهر زندانی است، در گزارشی از این زندان نوشته که «با آنکه زندان رجایی شهر با ظرفیتی کمتر از هزار نفر ساخته شده است، نزدیک به ۵ هزار زندانی را در خود جای داده است.» نیز: «باور کردنی نیست اما حقیقت دارد. بیش از ۱۱۰۰ نفر در این زندان زیر حکم اعدام قرار دارند. »
کیوان صمیمی، مسعود باستانی و مهدی محمودیان، فالان سیاسی حامی جنبش سبز در نامه ای که شهریورماه سال جاری به رییس سازمان صدا و سیما نوشتند: «جناب آقای سردار! فرض می گیریم که شما راست می گویید، اینجا زندان رجایی شهر نیست اینجا تبعیدگاه رجایی شهر نیست و به قول شما هتل درجه یک است. پس اجازه بدهید حداقل یک بار خبرنگاران و نمایندگان نهادهای مستقل داخلی و بین المللی از این هتل درجه یک بازدید کنند. اینجا تبعیدگاه رجایی شهر نیست اینجا هتل درجه یک است! پس اجازه دهید که آقای بان کی مون و یا حتی نمایندگان مبهم اجلاس سران عدم تعهد از این هتل درجه یک شما بازدید کنند.»
این سه روزنامه نگار زندانی در رجایی شهر، خطاب به ضرغامی افزوده بودند که «در هتل درجه یک شما انواع مواد مخدر از مواد غذایی مورد نیاز و کتاب و روزنامه به مراتب سهل الوصول تر است. چون در هتل درجه یک شما، ما شاهد ضرب و شتم و فحاشی و تهدید زندانیان توسط پرسنل زندان هستیم و از آن رنج می بریم. چون در هتل درجه یک شما، خانواده زندانیان در روزهای ملاقات مورد هتک حرمت می گیرند و برای نیم ساعت ملاقات باید بیش از ۵ساعت معطل شوند. چون در هتل درجه یک شما، زندانیان در حالی که احکام خود را می گذرانند به بازجویی های چند ساعته و چند روزه می برند و اعضای خانواده های آنها را تهدید به اخراج و زندان می کنند. چون در هتل درجه یک شما، ما به عنوان زندانی دو سال که نمی توانیم با خانواده و فرزندانمان به طور قانونی تماس تلفنی داشته باشیم یا مطابق قوانین نامه نگاری کنیم.»
آنان در نامه سرگشاده ی خود افزوده بودند: «جناب آقای سردار ضرغامی! به شما و همراهانتان نوید می دهیم که در آینده ای نه چندان دور، می توانید در این هتل های درجه یک آرام بگیرید و باور کنید برخلاف این روزها که سر در بیت المال دارید یا تکیه بر منافع به ناحق تصاحب شده، آن روزها می توانید از روزی حلال در این هتل بهرمند شوید.»
سیدمحمدحسن طاهری فرزند آیت الله طاهری امام جمعه پیشین اصفهان در حکمی از سوی قاضی پیرعباسی به چهار سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و ده سال اقامت اجباری در شهرستان زابل محکوم شد.
به گزارش کلمه، سیدمحمدحسن طاهری داماد دختر آیت الله خمینی و فعال سبز که چندی پیش بازداشت و با قرار وثیقه آزاد شده بود طی حکمی از سوی شعبه ۲۶ دادسرای انقلاب به ریاست قاضی پیر عباسی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، اخلال در نظم عمومی و توهین به مقام معظم رهبری به چهار سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق تغزیری و ده سال اقامت اجباری در شهرستان زابل محکوم شد.
در بخشی از رای دادگاه به عنوان مصادیق این اتهامات آمده است: تهیه و نگهداری بیانیه های اعتراضی با امضا آیت الله طاهری به فقهای شورای مبنی بر عدم مشروعیت و عدالت مقام معظم رهبری، انتخابات، متهم نمودن جمهوری اسلامی ایران به کشتن مردم، اطلاعیه مبنی بر عدم مشروعیت انتخابات دهم ریاست جمهوری و غاصبانه خواندن ریاست جمهوری، نامه تحریک آمیز خطاب به آقای سیدحسن خمینی و زیر سوال بردم نظام با امضای آیت الله طاهری، نامه خطاب به رهبری با امضا و مهر آیت الله طاهری، نامه خطاب به آقای کروبی و حمایت از ایشان و متهم نمودن نظام به خیانت در زندان های کشور و دعوت علنی به عکس العمل علیه نظام، نامه تحت عنوان استفاده ابزاری از امام خمینی این نامه ها گرچه با مهر و امضای آیت الله طاهری اصفهانی مناظر شده لیکن تماما توسط متهم تهیه گردیده و با خط ایشان می باشد. ترغیب و تحمیل استعفا به پدرش از سمت امام جمعه اصفهان و انتقال آیت الله طاهری به قم و حضور نمادین در مراسم تشییع آقای منتظری. رایزنی و تهیه و تنظیم اطلاعیه مشترک بین آقایان طاهری، صانعی و موسوی اردبیلی در همین زمینه.
متن رای دادگاه به گزارش کلمه به شرح زیر است:
رای دادگاه شعبه ۲۶ دادسرای انقلاب
تاریخ رسیدگی ۱۳/۲/۹۱
پرونده کلاسه ۹۱/۱۸۷۷۵ ط د
شماره دادنامه ۹۱/۱۹۴
مرجع رسیدگی کننده شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران
شاکی: گزارش ضابطین قضایی
متهم: آقای سیدمحمدحسن طاهری فرزند سیدجلال الدین
وکیل: آقای عبدالصمد خرمشاهی
اتهام:
۱- فعالیت تبلیغی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران
۲- اخلال در نظم عمومی
۳- توهین به مقام معظم رهبری
پس از تشریفات قانونی، دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از خداوند متعال به شرح آتی انشا رای می شود.
رای دادگاه:
حسب کیفر خواست صادره در پرونده کلاسه ۹۱/۱۸۷۷۵ / ط – د شعبه چهارم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران مجتمع شهید مقدس اوین، آقای سیدمحمدحسن طاهری فرزند سیدجلال الدین متولد ۱۳۳۸ شماره شناسنامه ۴۱۸ صادره از قم ساکن تهران، فاقد سابقه کیفری.
شیعه، تبعه ایران، در این پرونده پس از چهار روز بازداشت به تودیع وثیقه آزاد گردیده و با وکالت عبد الصمد خرمشاهی متهم است به:
۱- فعالیت تبلیغی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران
۲- توهین به مقام معظم رهبری
۳- اخلال در نظم عمومی حسب محتویات پرونده نامبرده
۱- تهیه و نگهداری بیانیه های اعتراضی با امضا آیت الله طاهری به فقهای شورای مبنی بر عدم مشروعیت و عدالت مقام معظم رهبری، انتخابات، متهم نمودن جمهوری اسلامی ایران به کشتن مردم
۲- تهیه و نگهداری اطلاعیه مبنی بر عدم مشروعیت انتخابات دهم ریاست جمهوری و غاصبانه خواندن ریاست جمهوری
۳- تهیه و نگهداری نامه تحریک آمیز خطاب به آقای سیدحسن خمینی و زیر سوال بردم نظام با امضای آیت الله طاهری
۴- تهیه نامه خطاب به مقام معظم رهبری با امضا و مهر آیت الله طاهری
۵- تهیه نامه خطاب به آقای کروبی و حمایت از ایشان و متهم نمودن نظام به خیانت در زندان های کشور و دعوت علنی به عکس العمل علیه نظام
۶- تهیه نامه تحت عنوان استفاده ابزاری از امام خمینی این نامه ها گرچه با مهر و امضای آیت الله طاهری اصفهانی مناظر شده لیکن تماما توسط متهم تهیه گردیده و با خط ایشان می باشد. مضمون این نامه ها توهین به مقام معظم رهبری و فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران و بر اساس شواهد موجود و اظهارات صریح متهم در دوره های مختلف با استفاده از وجهه پدرش با هدف بهره برداری سیاسی اقدام به فعالیت های تحریک آمیز کرده است.
۷- ترغیب و تحمیل استعفا به پدرش از سمت امام جمعه اصفهان و تنظیم بیانیه در همین زمینه
۸- انتقال آیت الله طاهری به قم و حضور نمادین در مراسم تشییع آقای منتظری و تدارک برگزاری مراسم ترجیم ایشان در اصفهان و رایزنی و تهیه و تنظیم اطلاعیه مشترک بین آقایان طاهری، صانعی و موسوی اردبیلی در همین زمینه و ترغیب آیت الله طاهری به اصرار برگزاری مراسم در مسجد سید اصفهان علیرغم اعلام عدم موافقت شورای عالی امنیت ملی که نهایتا منجر به اغتشاش و برخوردهای خیابانی در اصفهان گردید و متهم مصاحبه ای در همین زمینه با یکی از مجلات خارجی داشته است.
۹- اظهارات تحریک آمیز و جو سازی در رابطه با حوادث حسینیه جماران در دی ماه ۸۸ و القای این مطلب که نظام در حال کشیدن نفس های آخرش می باشد.
۱۰- حضور و فعالیت موثر در تجمعات غیر قانونی منجر به اغتشاش پس از انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری از جمله اغتشاش های روز عاشورای سال ۸۸ و تهیه فیلم و عکس از آن اغتشاش ها
۱۱- توجیه رفتار غیر قانونی سران فتنه و اغتشاش گران روز عاشورا و حرمت شکنی های انجام شده
۱۲- حضور و همراهی و همفکری با عوامل اصلی اجتماعات پس از فوت آقای منتظری در قم به همراهی فرزند ارشد آقای منتظری،
همه این اقدامات در راستای فعالیت تبلیغی علیه نظام صورت گرفته است و لیکن متهم مدعی است که تهیه بیانیه های آیت الله طاهری برای تعدیل و کنترل ایشان بوده است. متن سخنان و مصاحبه های متهم علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از صفحات ۱۸۲ تا ۱۸۶ پرونده موجود می باشد و دادگاه دفاعیات متهم را مبنی بر دفاع وی از جمهوری اسلامی و تعدیل و کنترل آیت الله طاهری خلاف محتویات پرونده و مشی عملی ایشان می بیند و توحیهات متهم از عملکرد خلاف قانون خود را پاسخی چون «انما نحن مصلحون» می داند و با توجه به شرح مذکور و دفاعیات غیر موجه متهم و بر اساس و خارج از موضوع وکیل وی، اتهامات وی را وارد دانسته و با استناد به مواد ۵۰۰، ۵۱۴، ۶۱۸ حکم بر محکومیت به تحمل یکسال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی جهت فعالیت تبلیغی علیه نظم جمهوری اسلامی ایران و دو سال حبس تعزیری جهت توهین به مقام معظم رهبری و یکسال حبس تعزیری جهت اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات غیر قانونی منجر به اغتشاش عاشورای ۸۸ و تحمل ۷۴ ضربه شلاق تعزیری به جهت ارتکاب جرم اخیر صادر می نماید. ضمنا با توجه به انتساب ایشان به برخی شخصیت ها و خانواده هایی که سنگ بنای جمهوری اسلامی ایران هستند و سوء استفاده وی از این نسبت ها در پیشبرد اهداف سوء خود، دادگاه با استناد به ماده ۱۱۹ قانون مجازات اسلامی تحمل حبس های یاد شده را به اضافه ده سال اقامت اجباری در شهرستان زابل اعلام می نماید.
این رای ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی و دادرسی علی البدل محاکم عمومی تهران
یحیی پیر عباسی
تاریخ ابلاغ رای به متهم
۲۷/۴/۹۱
ندای سبز آزادی: با گذشت چهار روز از بازداشت مهدی خزعلی هنوز هیچ اطلاعی از وی در دست نیست.
مهدی خزعلی سه شنبه شب به دنبال حمله نیروهای امنیتی به جلسه سرای اهل قلم بازداشت و به بند اطلاعات زندان اوین منتقل شد.
به گزارش ندای سبز آزادی، هرچند با گذشت چند ساعت بیش از 50 تن از بازداشت شدگان از جمله دکتر قاسم شعله سعدی آزاد شدند، اما هنوز از فرزند آیت الله خزعلی خبری در دست نیست و با توجه به اعتصاب غذای وی نگرانی از بابت سلامتش افزونی یافته است.
بر اساس گفته شاهدان که خانواده مهدی خزعلی را در اوین دیده بودند، ماموران زندان نسبت به حضور خزعلی در اوین اظهار بی اطلاعی می کنند. این در حالی است که تعدادی از بازداشت شدگان که به تازگی آزاد شده اند گفته اند مهدی خزعلی در اوین است.
به گفته برخی از آنان خزعلی اعلام کرده که در سلولی انفرادی در زیر زمین بند 209 در اعتصاب غذای خشک به سر می برد.
مهدی خزعلی در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ به ۱۴ سال حبس، ۱۰ سال تبعید و ۹۰ ضربه شلاق محکوم شد. این حکم دردادگاهی به ریاست قاضی پیرعباسی صادر شد.
وی فروردین ماه سال جاری پس از هفتاد روز اعتصاب غذا با قید کفالت مادرش آزاد شد.
این فعال سیاسی در این مدت بر اثر اعتصاب غذا بیش از سی کیلو وزن کم کرده و شدت ضعف بدنی او به حدی بود که این اواخر دیگر رمق راه رفتن نداشته و برای راه رفتن به ناچار از عصا استفاده می کرده است.
مهدی خزعلی پیش از بازداشت در یادداشتی نوشته بود که من بر این باورم که همه زندانیان سیاسی باید با اعتصاب غذای فراگیر، به این ظلم خاتمه دهند و این بیدادگاهها را از بیخ و بن برکنند.
من اعتصاب غذا را در راستای تلاش و مبارزه مدنی می دانم و اعتصاب غذا و ایثار جان را آخرین سلاح مظلوم در دنیایی می دانم که صدایی به جایی نمی رسد.
البته آزادی من با دستور شخص رهبری بوده است و بازداشت و نقض امان فقط با دستور ایشان میسر است!
شبکه سی ان بی سی در گزارشی اعلام: با وجود حجم 99 میلیارد درهمی تجارت غیرنفتی امارات در ماه جولای گذشته، ایران در بین شرکای اصلی تجاری دبی قرار ندارد.
به گزارش مهر به نقل از شبکه سی ان بی سی عربی ، بنابر آمار رسمی گمرک دبی حجم مبادلات تجاری این منطقه در ماه جولای گذشته به 99 میلیارد دلار (بیش از 100 میلیارد دلار) رسیده است.
در این گزارش، اعمال تحریمهای غرب علیه ایران علت کاهش میزان مبادلات تجاری ایران و دبی اعلام شده که موجبات خروج ایران از دایره شرکای اصلی تجاری دبی را فراهم آورده است.
بنابراین گزارش، در ماه جولای گذشته هند، چین، ترکیه، سوئیس و آمریکا پنج شریک اصلی تجاری دبی بوده اند و ایران در بین این کشورها جایی نداشته است.
رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس با اشاره به شرایط نامطلوب اقتصادی در ایران، پیشبینی میکند که دولت جمهوری اسلامی تنها در سال جاری، «۷۴ هزار میلیارد تومان» کسری بودجه داشته باشد.
به گزارش خبرگزاری فارس، غلامرضا مصباحیمقدم، روز پنجشنبه، ۱۱ آبانماه، با اشاره به «کاهش درآمدهای نفتی» اظهار کرد که «شرایط اقتصادی کشور شرایط مطلوبی نیست» و گفت: «بودجه عمومی کشور در سال ۹۱، ۱۶۴ هزار میلیارد تومان بود که ۲۰ هزار میلیارد تومان آن مربوط به درآمدهای اختصاصی است و پیشبینی ما این است که با این وضعیت فعلی، ۹۰ هزار میلیارد تومان از این مبلغ تحقق یابد.»
وی در ادامه اظهار کرد که تنها از «۳۷ هزار میلیارد تومان» بودجه عمرانی کشور نیز تاکنون «۲ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان» تحقق یافته و افزود: «پیشبینی ما این است که تا پایان سال پنج هزار میلیاد تومان از کل بودجه عمرانی تحقق یابد.»
رئیس کمیسیون برنامه و بودجه در ادامه با اشاره به کاهش درآمدهای نفتی ایران، فروش کنونی نفت را روزانه «یک میلیون و ۳۰ هزار بشکه» اعلام کرد و گفت: «پیشبینی ما دو میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه بود.»
تأکید آقای مصباحیمقدم بر کاهش فروش نفت در حالی است که نماینده ایران در اوپک، گزارشهای مربوط به کاهش صادرات نفت ایران را تکذیب میکند.
در حالی دوازدهمین روز از ماه آذر هفتمین سالگرد ازدواج مهسا امر آبادی و مسعود باستانی است که سه سال از این ۷ سال را این زوج روزنامه نگار دور از هم و در زندان سپری کرده اند. هرچند که فردای ۱۲ آذر سال ۸۴ نیز مسعود باستانی مجبور شد به زندان اراک بازگردد و همسرش را تنها بگذارد. مسعود باستانی و مهسا امر آبادی زوج روزنامه نگاری هستند که در این سال ها بارها سالگردهای ازدواجشان را پشت میله های زندان سپری کرده اند.
به گزارش کلمه، اینک مهسا امر آبادی از زندان اوین، بند زنان برای هفتمین سالگرد ازدواجش نوشته است، از ۱۲ آذر های ۸۸ و ۸۹ و ۹۰ نوشته که با دوستانش سالگرد ازدواجش را در غیاب مسعود برگزار کرده و از ۱۲ آذر ۹۱ که خود نیز در زندان است و از روزهای بند زنان.
مهسا امر آبادی در زندان بود که بالاخره همسرش پس از سه سال به مرخصی آمد و او در این باره نوشته: “برمی گردم و پرت می شوم به سکانسی دیگر. سکانسی که باید ساخته می شد اما بازیگر آن نبود. من غایب بودم. به سکانس مرخصی مسعود. فیلم را تغییر می دهم کنار در بزرگ زندان رجایی شهر ایستاده ام و مسعود بعد از سه سال از میان آن دیوارهای لعنتی بیرون می آید و من مشتاقانه به سمتش می روم. فکر می کنم بعد از سه سال کدام رستوران مناسب تر است؟”
مهسا امرآبادی اینک در بند زنان زندان اوین و به همراه ۸ بانوی زندانی دیگر در اعتصاب اعتراضی به رفتار توهین آمیز مسئولان زندان به سر می برد.
متن این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:
تفاوتش مثل دنیای زنده گان و زنده گی کنندگان می ماند. دقیق نمی دانم به کدام یک باید عنوان دنیای زنده گان را داد و به کدام یک زنده گی کنندگان!
درست در میان اخبار و غوغای وقایع، به دنیایی پرتاب شدم که بزرگ ترین رخداد روزانه اش آمدن فنی برای تعویض کپسول گاز، آمدن کتابی از بیرون، رفتن به بهداری و یا آمدن گه گاه و به ندرت اقلام جدید در فروشگاه زندان است. بزرگ ترین و مهیج ترین بخش، ورودی های جدید است که از دنیای دیگر اخبار می آورند و اندکی از فضای بیرون مطلع می شویم. بی خبری از دنیای دیگر و قطع ارتباط با آن شاید سخت ترین قسمت ماجرا باشد. واهمه از فراموشی فضای بیرون یا تغییر آن و عدم انطباق با تغییرات، مدام پس ذهنت را غلغک می دهد. در اینجا حتی فعل ها هم تغییر می کند و دیگر رفتن و آمدن کارکرد معکوس دارد.
با گذشته ها زنده گی می کنی اما گویا گذشته ی تو نبوده است. انگار زنده گی از همان ابتدا محصور در همین دیوارها بوده و تو تنها، تماشاگر فیلمی بوده یی که بازیگرانش عزیز ترینت هستند. مدام پرت می شوی به آن فیلم، به خیابان ها و به خاطرات، به آدمها و به عزیزانت.
فیلم عقب می رود، ۲۰ مهر ۸۲، نمای بیرونی، تئاتر شهر، زمان غروب آفتاب و اولین گام های مشترک. پرت می شوم به ۱۲ آبان ۸۴ ، روزی که قرار بود نقش همسر به نقش های دیگرم اضافه شود، قرار بود با فردی پیمان ببندم که غیر از نقش همسری؛ همراه و هم گام و هم دلی هم لازمه ی زنده گی با او بود. با فردی هم گام می شدم که از زندان به مرخصی آمده بود و فردایش به زندان باز می گشت. آغاز کردیم، حتی از نقطه منفی!
این بار به اراک پرت می شوم، و به زندانش که به “پایین” معروف بود، کنارم فریدون نشسته است و همراهی ام می کند تا “پایین”.
نسیم سلطان بیگی میاید کنارم و از پایین نجاتم می دهد. چندروزی ست که به تخت پایین نقل مکان کرده ام. به بالای شهر تهران باز می گردم و نگاهم به نسرین می افتد که چقدر لاغر شده، کمی کنار مامان مهوش می نشینم و آرامشش را به جان می گیرم.
فکر می کنم باید از ازدواجمون بنویسم و پرت می شوم به سالروزهایی که بی مسعود گذاشت. سال ۸۸ در روزنامه یی که همکاران کیک آوردند و با تصویر مسعود عکس می گیریم، سال ۸۹ به تنهایی و سال ۹۰ در میان سورپرایز دوستان مهربان.
به پاگرد سرد پله های بند می روم و با نازنین چند ترانه ی قدیمی زمزمه می کنیم. برمی گردم و پرت می شوم به سکانسی دیگر. سکانسی که باید ساخته می شد اما بازیگر آن نبود. من غایب بودم. به سکانس مرخصی مسعود. فیلم را تغییر می دهم کنار در بزرگ زندان رجایی شهر ایستاده ام و مسعود بعد از سه سال از میان آن دیوارهای لعنتی بیرون می آید و من مشتاقانه به سمتش می روم. فکر می کنم بعد از سه سال کدام رستوران مناسب تر است؟
جیره های ماهیانه زندان آمد، منیژه نجم عراقی و فائزه تقسیم می کنند و آنها را در دو طبقه یخچال جا می دهند.
غروب خورشید در میان پنجره های نرده دار بند هم حال و هوای دیگری دارد. آسمان بنفش و صورتی شده، لوا می گوید حتما برف می آید و از برف پاییزی سال گذشته و گردش دو نفره با همسرش بابک حرف می زند.
برف زمستان ۸۳، جشنواره فیلم و دویدن های ما در خیابان های تاریک تهران. فکر می کنم اگر برف آمد حتما در هوا خوری کوچک زندان که اصلا به هوا خوری شباهتی ندارد، آدم برفی درست کنیم.
بهاره می آید. دیگر خوب می فهمد در چه زمان هایی درفکر و ناراحت هستم. راستی مسعود هم بعد از این همه مدت جدایی، می تواند غصه و شادی را از صورتم بخواند؟ دلتنگی هم انگار عادت شده و من می ترسم از عادت به دلتنگی.
ترجیح می دهم ۱۲ آبان ۸۴ دورتر شود. کمی سربسر بسمه زندانی عراقی می گذارم و برای راحله فیلم تعریف می کنم. با شیوا و ژیلا کمی حرف می زنم و تمام! روز دیگری هم ازآبان ۹۱ تمام می شود. ما خود تاریخ هستیم که در لابه لای میله ها و در تنهایی های مان تاریخ را می سازیم.
ساعت ۱۲ شب، خاموشی!
مهسا امرآبادی آبان ۹۱
مخالفان بشار اسد، رییس رژیم سوریه در آستانه اجلاس دوحه قرار است چند روز آینده در پایتخت قطر تشکیل شود، مذاکره با رژیم سوریه را تنها درصورت کناره گیری اسد از قدرت امکانپذیر دانسته اند.
همزمان، عبدالباسط سیدا رئیس شورای ملی سوریه نیز در پاسخی به اظهارات اخیر هیلاری کلینتون، جامعه بین المللی را مسول گسترش تندروی مذهبی در سوریه دانسته است.
به گزارش العربیه، کمال اللبلوانی یکی از مخالفان برجسته سوری روز جمعه پس از نشستی که در عمان پایتخت اردن برگزار شد اعلام داشت:" تا زمانی که بشار اسد از قدرت کنار نرود، مخالفان وارد هیچ گونه مذاکراتی نخواهند شد".
در این نشست که ریاض حجاب، نخست وزیر جداشده از رژیم اسد نیز شرکت کرده بود، مخالفان با تاکید بر مواضع قبلی خود اعلام کردند خواهان سرنگونی بشار اسد هستند و به چیزی کمتر از آن راضی نخواهند شد.
این درحالی است که قرار است در چند روز آینده جلسه دیگری با حضور مخالفان سوری در دوحه پایتخت قطر برگزار شود .
قرار است در نشست مخالفان بشار اسد در دوحه موضوع تشکیل شورای ملی جدید با مشارکت همه شخصیت های مخالف اسد مورد بررسی قرار گیرد .
تشکیل شورای ملی جدید سوریه همچنین شورای ملی کردهای سوریه و دیگر مخالفان این کشور در داخل و خارج را در بر خواهد گرفت .
مسوول تندروی های مذهبی
در همین حال عبدالباسط سیدا رئیس شورای ملی سوریه، جامعه بین المللی را مسول گسترش تندروی مذهبی در سوریه دانست و گفت:" عدم همکاری با مخالفان و امتناع از کمک به آنها جهت سرنگونی اسد باعث شده است که تندروهای اسلامی حضور بیشتری در صحنه داشته باشند.
هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا روز گذشته از افزایش نفوذ اسلامگرایان تندرو در صفوف مخالفان سوری ابراز نگرانی کرده بود. این در حالی است که مخالفان اسد نیز متقابلا سکوت جامعه جهانی در برابر کشتار عظیم صورت گرفته در سوریه و ناتوانی شورای امنیت در حفظ صلح و امنیت را مورد نکوهش قرار می دهند.
ادامه درگیری ها
از سوی دیگر هیئت هماهنگی انقلاب سوریه روز جمعه اعلام کرد در شبانه روز گذشته، یکصد و نود و سه تن از مخالفان در مناطق مختلف این کشور به دست نیروهای نظامی اسد کشته شدند.
بر اساس این گزارش بیشتر کشته شدگان از مناطق حمص، حماه و حومه دمشق بودند.
پرواز "وزوازه"های ایرانی
"وزوازه" ، به فارسی "وزوزکننده" ، نامی است که فعالان سوری بر روی هواپیمایی بدون سرنشین اطلاق می کنند که به گفته آنها ایران آن را در اختیار رژیم اسد قرار داده و اخیرا بارها در حریم هوایی سوریه مشاهده شده است.
به گزارش شبکه تلویزیونی CNN به دنبال هر حمله هوایی این نوع هواپیما نیز بر فراز منطقه بمباران شده مشاهده می شود.
بر اساس این گزارش، فعالان سوری به دلیل صدای وزوزکننده این هواپیما ، آن را "وزوازه"نامیده اند و می گویند هواپیمایی است بدون سرنشین که قابلیت تخریب بالایی دارد.
عارف الحمود معاون ستاد کل ارتش آزاد سوریه در این باره می گوید:"ظهور این نوع هواپیما در آسمان سوریه به آغاز انقلاب این کشور در سال 2011 بر می گردد، اما این روزها بطور بی سابقه ای بر فراز مناطق عملیاتی مشاهده می شوند."
وی افزود، این نوع هواپیما از فرودگاه "ابو ضهور" که تحت نظارت کارشناسان ایرانی و روس اداره می شود به پرواز در می آیند.
الحمود درباره ایرانی بودن این هواپیما گفت:"بسیاری از جداشدگان از نیروی هوایی سوریه بر ایرانی بودن این هواپیما تاکید می کنند."
درباره فیلم ویدیویی که برخی فعالان سوری از هواپیمای بدون سرنشین منتشر کرده اند تلویزیون CNN گفته است که این هواپیما شبیه هواپیمای ایرانی "مهاجر 4" است.
سخنگوی هیئت نمایندگی بریتانیا در سازمان ملل در گفت و گو با تلویزیون CNN گفته است " ما از اطلاعات موثق درباره کمک های نظامی ایران به رژیم سوریه بشدت نگران هستیم."
این بار مخالفان متهم شدند
در تحولی دیگر، شبه نظامیان مخالف حکومت سوریه به قتل اسیران دولتی متهم شده اند.
روز گذشته، یک فیلم ویدیوئی در شبکه های اینترنت انتشار یافت که در آن، گروهی از مخالفان مسلح حکومت سوریه پس از ضرب و شتم افرادی که ظاهرا از نظامیان و شبه نظامیان دولتی اسیر هستند، آنان را با شلیک گلوله به قتل می رسانند.
تایید محتوای این فیلم امکانپذیر نبوده اما برخی رسانه ها، خصوصا بی بی سی آن را به شدت مورد توجه قرار داده اند. سازمان های مدافع حقوق بشر، از جمله عفو بین الملل نیز هشدار داده اند که در صورتی که صحنه های آن واقعیت داشته باشد، اقدام مخالفان مسلح مصداق جنایت جنگی است.
در فیلم منتشر شده در اینترنت، گروهی افراد مسلح، ظاهر از اعضای تشکل اسلامگرای النصره، دیده می شوند که ده اسیر جنگی را وادار می کنند در محلی شبیه به یک پاسگاه ایست و بازرسی ویران شده، روی زمین دراز بکشند سپس آنان را تیرباران می کنند.
آن هریسون، مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین الملل، گفته است "این فیلم تکان دهنده می تواند شاهدی بالقوه از ارتکاب جنایت جنگی باشد و نشاندهنده بی اعتنایی کامل این گروه مسلح به قوانین بشردوستانه بین المللی است."
تیم ملی والیبال نوجوانان کشورمان در فینال نهمین دوره مسابقات قهرمانی آسیا، از سد چین گذشت و برای ششمین بار قهرمان آسیا شد.
به گزارش «تابناک»، تیم والیبال نوجوانان ایران در دیدار نهایی مسابقات قهرمانی آسیا عصر امروز به مصاف چین رفت و با نتیجه ۳ بر ۲ از سد حریف خود گذشت.
در این دیدار ملی پوشان نوجوان کشورمان گیم اول را با نتیجه ۲۵ بر ۲۳ به حریف خود واگذار کردند اما در گیم دوم با نتیجه ۲۵ بر ۲۱ به پیروزی رسیدند. در گیم سوم این چینی ها بودند که در رقابتی سخت و نفسگیر ۲۵ بر ۲۳ ایران را شکست دادند تا گیم چهارم از اهمیت بالایی برخوردار شود.
در گیم چهارم بازهم شاهد رقابتی نزدیک و فشرده بین هر دو تیم بودیم که در نهایت ملی پوشان نوجوان ایران موفق شدند با نتیجه ۲۸ بر ۲۶ چین را شکست دهند تا کار برای تعیین قهرمان آسیا به گیم پنجم کشیده شود. در این گیم سرنوشت ساز ملی پوشان نوجوان ایران عملکرد بسیار خوبی داشتند و با فاصله قابل قبولی از حریف پیش افتادند و در نهایت ۱۵ بر ۸ به پیروزی رسیدند و عنوان قهرمانی آسیا را به خود اختصاص دادند.
تیم ایران، تاکنون ۷ دوره متوالی در فینال رقابتهای والیبال نوجوانان آسیا حضور پیدا کرده و طی آن توانسته است به ۶ عنوان قهرمانی و یک عنوان نایب قهرمانی دست یابد.
نوجوانان ایران پیش از این و با حضور در جمع ۴ تیم برتر این دوره از رقابتها، جواز صعود به مسابقات جهانی ۲۰۱۳ مکزیک را کسب کرده بودند.
پیش از این دیدار نیز ۲ تیم ژاپن و کرهجنوبی در دیدار ردهبندی به مصاف هم رفتند که در پایان ژاپن موفق شد با نتیجه ۳ بر ۲ از سد حریف خود بگذرد و به عنوان سوم دست یابد.
۳ ایرانی در جمع بهترینها
از سوی دیگر، کمیته فنی نهمین دوره مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا بهتری بازیکنان را در بخش های مختلف معرفی کرد که در این بین ۳ بازیکن از ایران حضور دارند.
بهتری بازیکنان این دوره از مسابقات به شرح زیر است:
ارزشمندترین بازیکن: اکبر والایی از ایران
امتیازآورترین بازیکن: یوکی ایشیکا از ژاپن
بهترین پاسور: یائو چنیو از چین
بهترین حمله: ژجیا ژانگ از چین
بهترین دفاع: سهند اللهوردیان از ایران
بهترین سرویسزن: جواد حکمتی از ایران
بهترین لیبرو: سانگ لی از کرهجنوبی
به دنبال بالا گرفتن نگرانیها از تأثیر منفی تحریمها علیه جمهوری اسلامی بر روی شهروندان عادی، از جمله بیماران، یک مقام وزارت خزانهداری در دولت باراک اوباما گفته است که ایالات متحده از شدت قوانین محدودکننده فروش دارو به ایران کاسته است.
به گزارش روزنامه آمریکایی «لسآنجلس تایمز»، اگرچه تحریمهای ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی، فروش دارو به ایران را ممنوع نکرده است، صادرکنندگان دارو موظف هستند برای تجارت با ایران مجوز ویژهای درخواست کنند.
با این حال سخنگوی «دفتر کنترل داراییهای خارجی» در وزارت خزانهداری آمریکا به این روزنامه گفته است که این وزارتخانه از ماه گذشته میلادی، اکتبر، تغییراتی در قوانین مربوط به صادرات دارو و غذا به ایران اعمال کرده تا از بار تشریفات اداری فروش اقلام خاصی از غذا و دارو به ایران بکاهد.
این اقدام واشینگتن در حالی صورت گرفته است که در چند وقت گذشته رسانههای جمهوری اسلامی و بینالمللی گزارشهایی مبنی بر تأثیر تحریمهای غرب بر شهروندان عادی و بیماران در ایران منتشر کردهاند.
در این خصوص فاطمه هاشمی، رئیس بنیاد امور بیماریهای خاص، بنیادی که با «شش میلیون» بیمار در ایران در ارتباط است، در گفتوگویی با شبکه خبری «الجزیره» که ۱۰ آبانماه منتشر شد، گفت: «هر سازمان، کشور یا مسئولی که صحبت میکند که تحریمها برای مردم (ایران) نیست، این حرف بچگانهای است. خودشان واقعیت را میدانند که تحریمها به مردم فشار میآورد،به دولت فشاری وارد نمیکند... اگر دارو وارد ایران نشود یا کم وارد ایران شود، مردم دچار مشکل میشوند.»
دختر اکبر هاشمی رفسنجانی که پیشتر نیز گفته بود که به خاطر تحریمها تهیه دارو برای بیماران خاص در ایران دشوار شده است اواخر مردادماه در نامهای به دبیرکل سازمان ملل آورده بود: «ورود داروهایی که در ایران تولید نمیشوند و نیز مواد اولیه دارو دچار وقفه شده و میرود تا علاوه بر کمبود یا نایاب شدن تعدادی از اقلام دارویی، بعضی کارخانههای داروسازی را نیز تا یکی دو ماه آینده به تعطیلی بکشاند.»
وی در این نامه ضمن تأکید بر تأثیر «مستقیم» تحریمها بر بیماران، خواستار اقدام بان گی مون برای جلوگیری از آسیب رسیدن به بیماران ایرانی شده بود.
به گزارش رادیو فردا به دنبال این نامه، دبیرکل سازمان ملل در روز ۱۴ مهرماه دشواری صادرات دارو به ایران را گوشزد کرده و گفت: «حتی شرکتهایی که مجوز لازم برای صادرات غذا و دارو به ایران را دریافت کردهاند، برای یافتن بانکهای واسطه به منظور انجام نقل و انتقالات مالی با مشکل مواجه هستند.»
تحریمهای شدید بینالمللی و آمریکا علیه ایران به منظور مقابله با برنامه هستهای ایران وضع شدهاند، برنامهای که غرب معتقد است دارای بعد پنهان نظامی است. ایران این اتهام را رد میکند.
آمریکا پیشتر دولت ایران را مسئول وضع اقتصادی بحرانی ایران دانسته و گفته بود که اگر ایران درباره برنامه هستهای خود همکاری جدی نشان دهد، تحریمها از میان برداشته میشوند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر