امروز صبح ساعت 10 مردم سبز طبق برنامه اعلامی در میدان امام حسین برای عزاداری سالار و سرور شهیدان و آزادگان جمع شدند تا راهپیمایی اعتراض خود را نسبت به وضعیت حاکم و عدم شنیدن صدای اعتراضشان در باره تقلب در انتخابات و انجام کودتا همانند امامشان اعلام کنند .
سیل جمعیت با شعارهای الله اکبر ، یاحسین ،...از میدان امام حسین بسوی میدان انقلاب و تا مقصد میدان آزادی براه افتاد و هرلحظه بر جمعیت افزوده می شد که نیروهای نطامی و امنیتی کمین کرده در چهارراه ولی عصر حمله و هجوم به جمعیت تظاهرکننده را آغاز کردند و با استفاده از شلیک تیر هوایی و پرتاب گاز اشک آور و فلفل و...به از هم پاشی جمعیت اقدام کردند و از این پس خیابانهای مرکزی تهران شاهد صحنه هایی بس دردناک و تلخ در روزعاشورا بود .
مردم سبز در هرکجا که فرصتی می یافتند تجمع کرده و شعار می دادند و نیروهای نظامی و انتظامی و بسیجی و لباس شخصی مجهز به آلات سرکوب براین جمعیت ها هجوم برده و مردم بی دفاع را مورد هجوم قرار می دادند و هرجا هم کم می آورند مبادرت به تیراندازی می کردند که بنا براخبار حداقل 4 نفر شهید و دهها نفر در این وقایع مجروح شدند .
« امروز تهران عاشورا بود » اما نه بگونه عاشوراهای هرسال ، امسال عوامل حکومتی که ادعای پیروی از عاشورا را دارند خود عاشورا آفریدند و بروی مردمی که خواسته ای جز احقاق حق ار دسترفته و رای شان را نداشتند و همچون امام حسین نمی خواستند زیر بار دولت تحمیلی کودتا بروند آتش گشودند و جنایت آفریدند .
نیروهایی که از پول ملت ارتزاق می کنند که حافظ جان و مال و امنیت مردم باشند خود عامل ناامنی و سرکوب مردم شده اند و عجبا از مقامات عالی حکومت و مراجع دینی که این صحنه ها می بینند و همچنان سکوت کرده یا تایید کننده ظلم و ستمی هستند که بنام دین و حکومت دینی بر مردم می رود . امام خمینی که رهبر انقلاب اسلامی و بینانگذار این نظام بود بارها تاکید می کرد که این نظام باید حکومت بر دلها و قلب های مردم را پی گیرد و نه اینکه بخواهد با تکیه بر زور سرنیزه و تفنگ بر سرهای مردم حکومت کند اما بنظر می رسد حاکمان فعلی حکومت بر سرها را آنهم با تکیه بر یک اقلیت حقوق بگیر بجای جلب رضایت اکثریت مردم در پیش گرفته اند و با اشتباهات و خطاهای پی در پی راه هرگونه اصلاحات را بروی نظام بسته و آنرا به ناکجاآباد می برند .
حاکمیت بقا و حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران ، این میراث گرانسنگ هزاران هزار شهید و امام خمینی و مجاهدات طولانی ، را فدای حاکم کردن یک دولت کودتایی بی کفایت کرده و هر روز بر عمق و دامنه نارضایتی مردم از وضع موجود می افزاید در حالیکه کافی بود حاکمیت صدای معترضان را بشنود و بادرایت و مدیریت تمهیداتی را برای پاسخگویی و اقناع آنها در پیش گیرد تا اینگونه نشود که در روز عاشورای حسینی مردم مسلمان و شیعه ایران رو در روی هم قرار گیرند و خون تعدادی از آنها به زمین ریخته شود . آیا رو در رو قرار گرفتن مردم برای حاکمیت اینقدر می ارزد؟ آیا اینهمه مردمی که در روز عاشورا به میدان اعتراض آمدند صدایشان نباید شنیده شود؟ و پاسخ آنها گلوله است ؟ ایا پیام امام حسین در عصر روز عاشورا این نبود که اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید؟ ایا رفتار حاکمیت هیچگونه انطباقی با دینداری و آزادگی دارد؟ آخر تا کی حاکمیت می خواهد به این مسیر اشتباه و پراز خطا ادامه دهد؟ و آیا خون بر زمین ریخته شده بیگناهان امروز و صدای اعتراض حسینی مردم حاکمان ما را به اندیشه و جستن راه چاره و آشتی با ملت وا می دارد ؟ وآیا...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر